Ενσυναίσθηση και βεγκανισμός

1_HrCsYUVll-wnHQI8q3d4BQΠερισυνελέξαμε από το Facebook και αναδημοσιεύουμε αυτό το εξαιρετικά εύστοχο κείμενο που θίγει με πολύ συγκροτημένο τρόπο το ζήτημα του βιγκανισμού/βεγκανισμού (veganism) :

Ο άνθρωπος προσπαθεί και πρέπει να νιώθει καλά με τον εαυτό του πάση θυσία. Θα κάνει τα πάντα προς αυτή την κατεύθυνση. Το καλό, το κακό. Το μεν θα το προβάλλει, το δε θα το δικαιολογήσει. Θα δημιουργήσει το προσωπικό του άλλοθι. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να απαλλαγεί από την ενοχή, από τη στοχοποίηση. Μαζί με το κίνημα του βιγκανισμού αναπτύσσονται κι άλλα «κινήματα». Όχι των αντι-βιγκαν ή αυτών που τρώνε ωμή σάρκα δημόσια ή εκείνων που νομίζουν ότι είναι λιοντάρια και φτιάχνουν σελίδες στο facebook. Όχι. Κινήματα αόρατα, δίχως φωτεινή επιγραφή. Απόψεις, που ξέρουν να χρησιμοποιούν το λόγο και το βήμα που τους παρέχεται. Αυτών που θα επικαλεστούν τη «λογική», που θα κρατήσουν μετριοπαθή στάση, θα χρησιμοποιήσουν χιούμορ και στοιχειώδη ευγένεια. Αυτών που θα παραθέσουν ληγμένες έρευνες ή φρέσκα στατιστικά στοιχεία τα οποία και θα μεταφραστούν ως έτοιμη τροφή γι’αυτούς που πάλευαν να βρουν το σωστό μέσα τους. Κάπου είδα ένα βίντεο που έδειχνε με πολύ απλό τρόπο και χωρίς εφικτή επαλήθευση, το εξής: το αυξανόμενο ποσοστό των βίγκαν, αφενός δε βρίσκεται στα μεγάλα νούμερα που προβάλλεται κι αφετέρου, σε συνάρτηση με τον συντελεστή γεννήσεων, τον τρόπο που λειτουργεί η βιομηχανία και τις αλλαγές/καθιερώσεις καταναλωτικών συνηθειών, ο αριθμός των ζώων φάρμας, αυξάνεται αντί να μειώνεται. Και το ερώτημα που θέτει η εν λόγω φωνή: ποιος ο λόγος να γίνει κάποιος βιγκαν από τη στιγμή που δεν είναι εφικτό να σώσει τα ζώα; Αποδομήστε το λίγο και θα δείτε πόσο επικίνδυνη -και παράλληλα προσιτή- είναι αυτή η «λογική». Τον βιγκαν που ωρύεται θα τον πουν γραφικό. Τον τύπο-λιοντάρι που κυνηγάει το θήραμα στα ψυγεία του Σκλαβενίτη, ενδεχομένως το ίδιο. Πώς όμως θα αντιμετωπιστεί ο βίγκαν που θα επικοινωνήσει την άποψη του με επιχειρήματα και ρεαλιστική διάθεση, σε σχέση με τον κρεοφάγο που θα επιχειρήσει να κάνει κάτι αντίστοιχο, κρατώντας χαμηλό προφίλ; Η δεύτερη επιλογή φαντάζει πιο δελεαστική να ακολουθήσει κάποιος: δεν κατηγοριοποιείται, δεν ανήκει στη μειοψηφική ομάδα που θα βρει κανείς γραφικούς νευριασμένους και το κυριότερο, δεν χρειάζεται να ξεβολευτεί, αλλάζοντας συνήθειες, για να νιώθει ότι κάνει το σωστό. Δηλαδή, για να εισχωρήσουμε λίγο ακόμα, στην προκειμένη, θα αντιμετωπίσει όλα τα πλάσματα ως ένα, θα ξέρει ότι τους κάνει κακό (ακόμα κι αν έχει πειστεί ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο) και θα αφομοιώσει μια λογική που λέει «βλάπτω αναπόφευκτα, καθώς τα ζώα δε μπορούν να σωθούν εν τέλει». Αυτό που πάω να πω, είναι ότι οι χειρισμοί είναι λεπτοί. Πολλές φορές η ταμπέλα της κίνησης της ίδιας, πέφτει και την αποκεφαλίζει. Κάθε κίνημα/κίνηση/δράση με επίσημο όνομα και λογότυπο είναι, σχεδόν, καταδικασμένο να αποτύχει. Κάθε ταμπέλα έχει ημερομηνία λήξης. Ενδεχομένως το ίδιο θα συμβεί και στο βιγκανισμό. Αυτό δε σημαίνει ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν άνθρωποι που θα παλεύουν για (και θα επικοινωνούν) τα δικαιώματα των ζώων. Το θέμα δεν είναι να είσαι βιγκαν. Είσαι εκτεθειμένος και αποτελείς εύκολο στόχο όταν κρατάς την ταμπέλα πάνω από το κεφάλι σου. Ο βιγκανισμος δε θα σου μάθει την ενσυναίσθηση, την αγάπη, τη λογική, την ευαισθητοποίηση. Ο βιγκανισμος γεννήθηκε από αυτές τις έννοιες και όχι το αντίθετο. Ο βιγκανισμος όσα ερεθίσματα δημιουργήσει υπέρ, άλλα τόσα και περισσότερα θα δημιουργήσει κατά. Γιατί οι άνθρωποι σκέφτονται με συγκεκριμένο τρόπο. Ο βιγκανισμός, σωστά υπήρξε, αλλά ίσως θα πρέπει να πεθάνει κάποια στιγμή, όταν πια θα έχει φανερώσει όλα του τα «όπλα» και θα είναι έρμαιο στον κάθε ένα που θα τον αποδομεί και θα δημιουργεί τους διπλάσιους που θέλουν να αναπαυτούν σε μια πιο εύκολη διαδικασία: τη μη αλλαγή. Όλα είναι θέμα παιδείας και οι κοινωνίες έχουν διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο, που είναι το τελευταίο για το οποίο φημίζονται. Ας προσπαθήσουμε να κινηθούμε αυτόνομα και συνολικά, έχοντας κατά νου μεθόδους που δεν είναι απαραίτητο να περιλαμβάνουν έννοιες που έχουν ήδη αρχίσει να υποτιμούνται ή να αποκτούν αρνητική χροιά. Αν διακατέχεσαι από ενσυναίσθηση και δεν επιθυμείς το κακό κάποιου αθώου, δε σε καθιστά βιγκαν, σε καθιστά σκεπτόμενο άνθρωπο. Και οι σκεπτόμενοι άνθρωποι που θέλουν να δρουν ανιδιοτελως, οφείλουν να ανακαλούν το κίνητρο και να εστιάζουν στο αποτέλεσμα. Διότι, σκοπός δεν είναι να σωθεί ο βιγκανισμός, σκοπός είναι να ελευθερωθούν τα ζώα.

Tasis Plisis 16/9/2018

Advertisements

About Biomonia

Seriously looking for a better world today!
This entry was posted in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s