Oι δυνητικές ευκαιρίες της οικονομικής κρίσης

Mήπως η παρούσα κρίση είναι ό, τι καλύτερο για την ανθρωπότητα;

Ακούμε και διαβάζουμε καθημερινά για την κρίση που ήρθε, για την οποία γίνονται προσπάθειες να ξεπεραστεί, να ξαναβρεί η ανθρωπότητα τους ρυθμούς της. Κι όμως. Υπάρχει τελικά κρίση; Μήπως η κατάσταση στην οποία φτάσαμε δεν είναι παρά το λογικό αποτέλεσμα των πράξεων που προηγήθηκαν;

Καταναλώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, μόνο ψευδαισθήσεις. Ψευδαισθήσεις για τις ανάγκες μας και ψευδαισθήσεις για τις δυνατότητές μας.

Καταναλώθηκαν εκατομμύρια εργατοωρών, meetings, συνεδρίων, μελετών και μεταπτυχιακών μόνο και μόνο για να βρούμε τρόπους το μαύρο να φαίνεται άσπρο. Εταιρίες ολόκληρες στηρίχτηκαν σε λογιστικά τεχνάσματα που τις εμφάνιζαν εύρωστες, ενώ ήταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Αποταμιεύσεις πολιτών, οδηγήθηκαν σε «σύγχρονα επενδυτικά προϊόντα», που βασίζονταν σε παρόμοιου είδους λογιστικά τεχνάσματα.

Είπαμε δηλαδή με λίγα λόγια ψέματα ο ένας στον άλλον, και το ξέραμε…

Είπαμε, όμως ψέματα και στον εαυτό μας όταν αποδεχθήκαμε τα πρότυπα ζωής που μας πρότειναν. Κι όμως, κάποτε η υλική ευημερία υπήρχε και με λιγότερα έσοδα.

Μήπως κάναμε λάθος στην συνταγή της ευημερίας; Πόσες άραγε εργατοώρες θα έπρεπε να έχουμε καταναλώσει για να αξιοποιήσουμε στοιχεία της πνευματικής κληρονομιάς που μας δόθηκε απλόχερα; Μήπως αντί να προσθέτουμε καταναλωτικά πρότυπα θα είχαμε ωφεληθεί εάν αλλάζαμε τα πρότυπα; Αφήσαμε ανεξέλεγκτα τα πράγματα για να απολαύσουμε κι εμείς τον μύθο που μας πότισαν. Μας άρεσε. Τώρα, όμως ήρθε το τίμημα. Σήμερα κάνουμε ταμείο. Και το ταμείο λέει ότι ήρθε η ώρα να σκύψουμε βαθειά μέσα μας, να κάνουμε την προσωπική και συλλογική μας απογραφή, και ότι μετά από κάθε καταιγίδα έρχεται η γαλήνη. Η γαλήνη, όμως θα είναι με τα δικά της πρότυπα. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να πέσουμε για να ξανασηκωθούμε δυνατότεροι. Όχι καταναλωτικότεροι. Δυνατότεροι μέσα μας. Δυνατότεροι πνευματικά, όχι υλικά. Είναι απλό και το ξέραμε. Ο σπόρος πρέπει να πέσει στη Γη για να γίνει ρίζα για νέους σπόρους. Ο Ήλιος χάνεται κάθε μέρα για να ξαναβγεί την επόμενη. Και στο Θιβέτ, φτιάχνουν με πάζλ έργα τέχνης που διαρκούν 2-3 χρόνια, και μόλις τα ετοιμάσουν, απλά τα καταστρέφουν…

Συμπέρασμα: Kάθε κρίση συνεπάγεται, και πρέπει να συνεπάγεται, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Για έναν άνθρωπο «ρεαλιστή» θα μπορούσε μια στενή ερμηνεία του “primum vivere…” να τον οδηγήσει στην άποψη ότι τώρα προέχει να ασχοληθούμε με το οικονομικό πρόβλημα.

Για έναν πνευματικό άνθρωπο θα ήταν μια πρόκληση. Να διαπιστώσει κατά πόσο …οι θεωρητικές του διακηρύξεις συμβαδίζουν με τα πραγματικά του πιστεύω.

Και στις δυο περιπτώσεις, όμως, θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι η απόσταση από τα άκρα είναι ένα κλικ…

Γιατί ένας πνευματικός άνθρωπος που είναι ρεαλιστής ξέρει ότι πράγματι πρέπει να ασχοληθεί με το οικονομικό πρόβλημα κι όχι να φύγει από αυτό, αλλά ταυτόχρονα ξέρει ότι το πρόβλημα θα το λύσει αν αντιληφθεί την πνευματικότητα όχι ως πολυτέλεια αλλά ως απασχόληση με το βάθος του προβλήματος και με την πηγή των λύσεων.

Εδώ και πολλά χρόνια οι άνθρωποι στηρίξαμε τις ελπίδες μας για καλύτερη ζωή και τις αναζητήσεις μας για εξέλιξη και ευτυχία στον καταναλωτισμό και στην κτήση (τίνος πράγματος, άραγε;). Ίσως η οικονομική κρίση είναι χρήσιμο να αντιμετωπιστεί… σαν μήνυμα ότι το οικοδόμημα που χτίζουμε είναι σαθρό εκ θεμελίων. Ίσως ήρθε η ώρα – τώρα ακριβώς που το οικοδόμημα καταρρέει – να ξυπνήσουμε και να βρούμε τον προσανατολισμό μας. Πληρότητα, αφθονία, ολοκλήρωση, ευημερία… Τόσα αγαθά που με τόση αγωνία αναζητούμε και που με τόση αφέλεια εξαρτήσαμε από το χρήμα, μήπως θα έπρεπε να τα επαναπροσδιορίσουμε και να τα κατακτήσουμε πνευματικά;

Γιατί, αν τα είχαμε κατακτήσει ήδη με οποιονδήποτε τρόπο, δε θα μπορούσε κανείς να μας τα πάρει. Καμία τράπεζα, κανένα χρηματιστήριο, καμία κρίση. Έχω τη γνώμη ότι η πραγματική κρίση έχει χτυπήσει ήδη τις αξίες και την πνευματικότητά μας, αφού χρόνια τώρα ζούμε αποσυνδεδεμένοι. Αφού όμως μας ήταν αδύνατο να το συνειδητοποιήσουμε, το πλήγμα ήρθε στη «λατρεμένη μας» ύλη μήπως και βγούμε από τον ύπνο του δικαίου και κάνουμε κάτι χρήσιμο.

Τώρα, λοιπόν, που η πνευματική μας ένδεια καθρεφτίζεται στην οικονομική, έχουμε, φίλοι μου, τη δύναμη να κοιταχτούμε στον καθρέφτη;

Τι εννοούμε άραγε όταν μιλάμε για την πνευματικότητα; Αναφερόμαστε σε κάτι έξω από εμάς; Κάτι διαφορετικό από την υπόλοιπη ζωή μας; Και τι είμαστε στα αλήθεια εμείς οι άνθρωποι; Ύλη, πνεύμα ή μήπως κάτι παραπάνω..; Πηγή των προβλημάτων μας είναι ότι αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή μας διαχωρισμένη, κατακερματισμένη σε ένα «υλικό» και σε ένα «πνευματικό» εαυτό. Και αυτή η αντίληψη καθοδηγεί και τις πράξεις μας. Άλλοτε συμπεριφερόμαστε ως όντα υλικά, που μοναδικό σκοπό της ζωής τους έχουν να παράγουν και να καταναλώνουν, και άλλοτε θυμόμαστε τον πνευματική μας υπόσταση και μεγαλοπιανόμαστε με βαθυστόχαστες κουβέντες και ατέρμονες αναλύσεις, ίσως κατά βάθος για να ξορκίσουμε τον άλλο, «κακό» μας υλικό εαυτό.. Και έτσι βιώνουμε πάντα μια υλική ή μια πνευματική κρίση, πάντα κάτι μας λείπει, τελούμε συνεχώς υπό σύγχυση..

Αν όμως δεν αναλωνόμασταν στο να προσπαθούμε να συνδυάσουμε τους δύο τόσο διαφορετικού εαυτούς και συνειδητοποιούσαμε ότι είμαστε μια ολότητα, που λειτουργεί αρμονικά μόνο όταν τα στοιχεία που την αποτελούν συνεργάζονται αρμονικά, μόνο τότε δεν θα χρειαζόταν να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, γιατί πολύ απλά δεν θα υπήρχε τέτοιο ερώτημα, ούτε και κρίση να αντιμετωπίσουμε.. ‘Οσα συμβαίνουν αυτό τον καιρό γίνονται για να μας ξυπνήσουν, να μας αναγκάσουν να αποβάλλουμε τις αντιλήψεις που μας οδήγησαν σε αυτή την κρίση.. να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να ασχολούμαστε πλέον μόνο με την ύλη και τις ανάγκες της, ούτε όμως να μιλάμε και για πνευματικότητα πίσω από κλειστές πόρτες, κλειστές οργανώσεις και δυστυχώς κλειστές καρδιές..

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ΕΝΑ, και να βιώσουμε την αληθινή ουσία της ύπαρξής μας, που δεν βρίσκεται πουθενά αλλού παρά εκεί μέσα.. μέσα μας.. και μέσα στα μάτια αυτού που έχουμε απέναντί μας..

Ας βγούμε λοιπόν έξω και ας ζήσουμε.. αληθινά όμως αυτή την φορά…

Η οικονομική κρίση μια ευκαιρία είναι για όλους μας. Να δούμε πού έχουμε στρέψει την προσοχή μας, να δούμε γιατί μας πιάνει πανικός, για ποια πράγματα φοβόμαστε αν τα χάσουμε, γιατί δεν μοιραζόμαστε αυτά που έχουμε και δεκάδες άλλα που μόνο… αν θέλαμε να τα εξετάσουμε ειλικρινά, ίσως να τα σκεφτόμασταν. Αν δεν ήταν κρίση οικονομική, θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Μια επιδημία, μια καταστροφή, οτιδήποτε που θα μας ανάγκαζε να δούμε γύρω μας και μέσα μας την πραγματικότητα και να ευθυγραμμιστούμε πάλι στον αληθινό μας στόχο ως άνθρωποι. Εξάλλου η πνευματικότητα απευθύνεται σε όλους, ανεξάρτητα από τις συνθήκες και ποτέ σε μια οποιουδήποτε τύπου ελίτ γιατί έχει να κάνει με τον τρόπο της ζωής μας καθημερινά και την συμπεριφορά μας προς όλους και όλα συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας.

Ιωάννης Αυγουστάτος

12/3/2011

Advertisements

About Biomonia

Seriously looking for a better world today!
Gallery | This entry was posted in Κοινωνική οικολογία, Οικονομία, Περιβάλλον, Πνευματικότητα and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Oι δυνητικές ευκαιρίες της οικονομικής κρίσης

  1. Το επόμενο βήμα είναι να συναντηθούμε και να μοιραστούμε με όσους συμφωνούν αλλά κυρίως και με όσους δεν έχουν ακόμα σχηματίσει γνώμη γι αυτές τις απόψεις που αποτελούν κατάθεση στην επόμενη φάση της Ανθρώπινης ανάπτυξης. Θα επανέλθουμε πάνω σ’ αυτό – στη συνάντηση…

    Για το ΜΗΤΙΣ Παγκόσμιο Δίκτυο Ανθρωπιστικής Συνείδησης MKO – Διαπιστευμένος Παρατηρητής UNFCC • Μέλος UNFCCC Climate Change Information Network Education , Training , Public participation , International Cooperation • Πανόραμα Παγκόσμιας Κλιματικής Κρίσης & Αειφορίας http://www.vatraxosvrastos.gr Διεθνής Κόμβος Ευαισθητοποίησης • Προτείνεται από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο • Kέντρο Περιβαλλοντικής Συνείδησης Λίμνης Πλαστήρα • Εγκεκριμένα προγράμματα από ΥΠΔΒΜΘ • Eurocharity member • Μέλος GCCA (Global Campaign for Climate Action) • World Environmental Education Network member

    Με εκτίμηση

    Ανδρέας Ανδρεόπουλος, Μ.Ed., H.U.C., Ειδικός Επικοινωνίας Περιβάλλοντος Παραμυθάς του Μέλλοντος • T. μέλος Διεθνούς Συντονιστικού Συμβουλίου STATE OF THE WORLD FORUM • Τουριστικός & Αναπτυξιακός Οδηγός: Λίμνη Πλαστήρα, Άγραφα & Δίκτυο Λιμνών • Ε.Ο. Καλυβίων-Φυλακτής 6, Καλύβια Πεζούλας, 43100 • Τηλ-fax +3024410-92525, 99011, 6977-967491 • skype: paramythas • e-mail: mhtiswan@otenet.gr , mhtiswan@gmail.com • ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Αρ.λογαριασμού (Ταμιευτήριο) 397/670322-44 linkedin URL: http://gr.linkedin.com/pub/andreas-andreopoulos/18/92a/1a7 , http://www.bewelcome.org/members/mhtiswan, http://www.couchsurfing.org/profile.html?id=B5MYDQA

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s