Η φύση δεν έχει υποκατάστατο….

Του Παναγιώτη Κουμεντακη (εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 1988)

«Μεταχειρίσου τη φύση σωστά και η Φύση θα σε μεταχειριστεί εξίσου σωστά και καλά. Πλήγωσε ή κατέστρεψε τη Φύση και η Φύση θα σε καταστρέψει γρήγορα»

Αλντους Χάξλεϋ

Ήδη στα μέσα του 1965 ο Άγγελος Τερζάκης έγραφε στο «Βήμα» «Παρευρισκόμαστε στην πρώτη θαμπή συνειδητοποίηση ενός χιμαιρικού κυνηγητού: ο άνθρωπος να υποτάσσει τη φύση, η Φύση ολοένα να αποσύρεται, συναποκομίζοντας τα αγαθά της..»

Πρώτα υποτάξαμε τη φύση, έπειτα τη μεταμορφώσαμε, τέλος την αποκηρύξαμε. Χρειάζεται φαίνεται κάποια ιδιαίτερη οξυδέρκεια που δεν τη διαθέτουμε εύκολα, για να καταλάβουμε πως μας έχει αυτή αποκηρύξει…»

Τον Ιούνιο του 1977, ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τσάτσος, στο μηνυμά του με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, τόνιζε : «Όταν λέμε: προστατεύσετε το περιβάλλον, λέμε προστατεύσετε τον άνθρωπο, τοποθετώντας τον στο κλίμα, στο χώρο, όπου μπορεί ν’αναπτύξει όλες τις πνευματικές και τις σωματικές του δυνάμεις… Η σκληρή και συχνά απάνθρωπη μορφή που προσέδωσε στο χώρο η τεχνική εξέλιξη, η μόλυνση …η αποξένωση του ανθρώπου από το κατά φύσιν ζειν… συναπαρτίζουν έναν τεράστιο επικίνδυνο εχθρό του ανθρώπου και του πολιτισμού του».

Σε ένα βαρυσήμαντο κειμενό του με τίτλο «Οικονομική ανάπτυξη και φθίνουσα κοινωνική ευημερία» δημοσιευμένο στο περιοδικό «Ευθύνη» (Ιανουάριος 1982), ο κορυφαίος οικονομολόγος Ξενοφών Ζολώτας καθηγητής και ακαδημαϊκός, τόνιζε μεταξύ άλλων σημαντικών:

«Στις κοινωνίες της αφθονίας, η επιτευχθείσα κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνεχής οικονομική μεγέθυνση συνοδεύτηκε από φθίνουσα αύξηση της ευζωίας, με τάση την απόλυτη μείωσή της. Κι αυτό, γιατί ο ‘βιομηχανικός άνθρωπος’ στα πλαίσια μιας αλόγιστης μονομερούς και χωρίς όρια επιδιώξεως της μεγεθύνσεως του υλικού προϊόντος, έχει χάσει το όραμα του μέτρου και της ισορροπίας στη ζωή».

Όπως είδατε λοιπόν τα τελευταία 20 χρόνια, κορυφαίοι άνθρωποι της επιστήμης, της πολιτικής και του στοχασμού μας προειδοποίησαν για τους κινδύνους που απειλούν το ανθρώπινο γένος από τη διατάραξη του οικοσυστήματος και από έναν τρόπο ζωής και οικονομικής ανάπτυξης, που οδηγεί το σύγχρονο άνθρωπο σε πολλά δεινά, σε κινδύνους γενικού εκφυλισμού, και αποδιοργάνωσης.

Αλλά ας δούμε το πρόβλημα από πιο κοντά θίγοντας με συντομία τις κυριότερες πλευρές του:

Κόβοντας ο σύγχρονος άνθρωπος και καταστρέφοντας τα δάση με την υλοτόμηση τους με την όξινη βροχή, σκοτώνοντας τα πουλιά και τα άγρια ζώα, εξοντώνοντας τα πολύτιμα για το έδαφος τις καλλιέργειες έντομα, καταστρέφονται τα εδάφη με την αλόγιστη χρήση χημικών λιπασμάτων, μολύνοντας την ατμόσφαιρα, όχι μόνον με καυσαέρια και αναθυμιάσεις εργοστασίων και δηλητηριώδεις σκόνες και αέρια, αλλά και με ραδιενέργεια, μολύνοντας τις θάλασσες σε εκτεταμένη κλίμακα, καταστρέφοντας το όζον της ατμόσφαιρας με διάφορα αεροζόλ, διαβρώνοντας τα καλλιεργήσιμα εδάφη, μολύνοντας το πόσιμο νερό με διάφορες χημικές ουσίες κλπ είναι μερικές από τις σοβαρότερες καταστροφές που έχει προξενήσει στο οικοσυστημά του. Αλλά υπάρχει και το ανθρώπινο οικοσύστημα, που δέχεται κι αυτό συνεχή μόλυνση και ρύπανση. Ο άνθρωπος , από άγνοια βασικά και έλλειψη ουσιαστικής πληροφόρησης, γεμίζει το σώμα του με τοξικές ουσίες χρησιμοποιούμενες ως αναψυκτικά, διεγερτικά, φάρμακα, ναρκωτικά κλπ

Ο Ευάγγελος Παπανούτσος παρατηρούσε εύστοχα πριν κάμποσα χρόνια: «Ο άνθρωπος είναι το μόνο στο Σύμπαν ηθικό όν, που έχει ένα προνόμιο δυσανάλογο προς τις άπειρες άλλες αδυναμίες του: Την ελευθερία να αποφασίζει ακόμη και τον όλεθρό του»

Είναι, δυστυχώς, εύκολο να συγχέουμε τη φοβερή τεχνολογική πρόοδο με την κοινωνική αλλαγή και κοινωνική πρόοδο. Βλέπουμε μονάχα τα τεχνολογικά προϊόντα και επιτεύγματα κι όχι τους ανθρώπους πίσω από αυτά. Έχουμε δημιουργήσει έναν ατελείωτο σωρό μηχανικά κατασκευάσματα και τεχνολογικά προϊόντα σ’έναν κόσμο που ο μισός πληθυσμός πεινά ή υποσιτίζεται επικίνδυνα για τη βιολογική του επιβίωση, όπου εκατομμύρια άνθρωποι στερούνται μιας στοιχειωδώς άνετης κατοικίας, σ’έναν κόσμο όπου εκατομμύρια σπίτια δεν έχουν μπάνιο για την καθαριότητα του σώματος. Πρόοδος;

Μπουρμπουλήθρες μάλλον στην επιφάνεια των πραγμάτων. Και κάτω βαθιά, στις βαθύτερες πραγματικότητες της ζωής, υπάρχουν φτωχογειτονιές και βρωμιά, με αποπνικτικές αναθυμιάσεις και κακοθρεμμένα παιδιά και σπίτια χωρίς θέρμανση και νέοι χωρίς ευκαιρίες για μια σταδιοδρομία και άνδρες και γυναίκες που μαραίνονται από απογοήτευση και απελπισία.

Οι σύγχρονες μεγάλες πολιτείες δεν προσφέρονται για ανθρώπινη κατοικία, για στοιχειώδη άνεση, για σωματική και διανοητική υγεία. Οι σύγχρονες πολιτείες είναι για το εμπόριο, για επιχειρήσεις, για συναλλαγή κι όχι για ανθρώπινη κατοικία.

«Είμαι βέβαιος», παρατηρούσε πριν 20 χρόνια ο Τερζάκης, «πως ένα στάδιο πραγματικά προχωρημένο του πολιτισμού θα συντρίψει, θα κονιορτοποιήσει με οργή και αηδία τα πολύ μεγάλα αστικά κέντρα. Θα καταλάβει πως όχι μόνο είναι μηχανές δυσκίνητες, αλλά και ολέθριες, γιατί έχουν για νόμο τους την ασφυξία, την αμοιβαία εξαχρείωση των ανθρώπων, τη φυσική τους εξόντωση.»

Ας ελπίσουμε ότι θα πρυτανεύσει τελικά η λογική και η σύνεση και θα ακολουθήσει ο άνθρωπος το σωστό μονοπάτι (έναν άλλο τρόπο ζωής και ανάπτυξης), που θα του εξασφαλίζει προοδευτικά ένα καθαρό, αμόλυντο περιβάλλον, ανθρωπινότερες πολιτείες, επάρκεια των χρειωδών της ζωής και φυσικά ειρήνη και υγεία για όλους τους κατοίκους του ταλαιπωρημένου, αλλά αφάνταστα όμορφου αυτού πλανήτη.

Advertisements

About Biomonia

Seriously looking for a better world today!
Gallery | This entry was posted in Κοινωνική οικολογία, Περιβάλλον. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s