1ο επιστημονικό συνέδριο για τα Κοινά και την Κοινωνική κι Αλληλέγγυα Οικονομία

Πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στο afisa-final«1ο επιστημονικό συνέδριο για τα Κοινά και την Κοινωνική κι Αλληλέγγυα Οικονομία»  4 μέρες , 17 συνεδρίες (θεματικές ενότητες εισηγήσεων) ,περισσότερες από 50 εισηγήσεις. Ελεύθερη πρόσβαση στο κοινό, κάτι που επέτρεψε και σε μη ακαδημαϊκούς να παρακολουθήσουν.

Οι εισηγήσεις αφορούσαν πολλά διαφορετικά πεδία και προσεγγίσεις, γύρω από τις έννοιες των κοινών και της Κ.Α.Ο. (παραδείγματα εγχειρημάτων, μεθοδολογία, ιστορική σύνδεση, θεωρητικό υπόβαθρο – κριτικά θεωρητικά εργαλεία, προεικόνιση κοινωνικού μετασχηματισμού, δυνατότητες, χωροταξία, πόροι κ.α. ).  Εδώ το πρόγραμμα μαζί με περιλήψεις των εισηγήσεων.

Ακολουθεί μια πρόχειρη ανταπόκριση από τέσσερις συνεδρίες:

Την πρώτη μέρα τρεις εισηγήσεις – κουβέντες για τις «Μορφές οργάνωσης, από το παρελθόν στο μέλλον (κολεκτίβες, οικογενειακή μικροϊδιοκτησία, ομότιμα δίκτυα)»:
Λουκιανός Χασιώτης,
Το εγχείρημα της κολεκτιβοποίησης στην Ισπανία του εμφυλίου πολέμου: ιστοριογραφικές προσεγγίσεις
Γιώργος Λιερός
Η οικογενειακή μικροϊδιοκτησία και τα κοινά
Πέτρος Πετρίδης
Δώρο, δωρεάν εργασία και πνευματική ιδιοκτησία: Οι περιπτώσεις των ομότιμων δικτύων και των μαζικών διαδικτυακών παιχνιδιών

Η πρώτη εισήγηση ήταν ιστορικού χαρακτήρα (αναφορά στις κολλεκτίβες επί ισπανικού εμφυλίου). Έγινε αναφορά στις διαφορετικές εκδοχές της, και τις αντιφάσεις στη διαδικασία κολλεκτιβοποίησης στις διάφορες περιοχές της Ισπανίας κ.α. (για τις διαφορετικές περιπτώσεις αποδοχής ή όχι της λογικής των απαλλοτριώσεων στην ύπαιθρο κ.α.) Μια κατάσταση που πάτησε στην παράδοση και της αυτοδιαχείρισης και του αναρχοσυνδικαλισμού και του κοινοτισμού. Συγκράτησα πως ουσιαστικά: 1. Η κολλεκτιβοποίηση σε πολλές περιπτώσεις οδήγησε και σε εκσυγχρονισμό και σε αύξηση της παραγωγής, 2. πολλές φορές κατέληγαν σε εργατικό καπιταλισμό και σε άλλα φαινόμενα μερικού ή σημαντικού εκφυλισμού. αλλά 3. και η ενσωμάτωση των πολιτικών σκοπών της δεν ήταν πάντοτε μαζική, ούτε ομοιογενής από τα μέλη που συμμετείχαν. Περίληψη της εισήγησης. Ο Λουκάς Χασιώτης είναι επίκουρος καθηγητής ιστορίας – στο Α.Π.Θ.

Ακόμη περισσότερο με κέντρισαν οι άλλες δύο. Ο μεν Λιερός (βλέπε «Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη και κομμουνισμός: Από τον κόσμο των κοινών στον κοινό κόσμο» 2016 κ.α.) έχει πολύ ζωντανό λόγο με έμφαση στα παραδείγματα των Κοινών που «τρέχουν» σήμερα και στις προοπτικές τους. Έβαλε ζητήματα προβληματισμού μέσα από ζωηρή τόσο εννοιολόγηση (στηριγμένη θεωρητικά πολλές φορές στο σχετικό εννοιολογικό πλαισιο του Δημήτρη Κωτσάκη και τα εργαλεία της Άρεντ, ανάμεσα σε άλλα), όσο και τρόπο/ύφος που αφηγείται. Έτσι καταλήξαμε να μιλάμε για τη διαφορά του Προσωπικού από το Ιδιωτικό. («κόσμος – ιδιοκτησία του Είναι», αν μπορούμε να το πούμε έτσι, σε αντιδιαστολή με τον «κόσμο – ιδιοκτησία του Έχειν»). πχ ο πολεμιστής (κατ)έχει το τόξο παραδοσιακά,το οποίο τον χαρακτηρίζει, είναι συνέχεια του, κι αυτό δεν πωλείτα, ανταλλάσσεται κτλ είναι στοιχείο του «είναι» του. Επίσης στην ίδια εισήγηση μιλήσαμε για τη λογική του Δώρου διαχρονικά, ακόμη και σε κοινότητες με έντονες αντιθέσεις και συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των μελών τους κ.α. (πχ ο δωρισμός των μεταναστών σε νησιώτικες κοινότητες της ελλάδας απαντάται σε πολλά μέρη του κόσμου, και δημιουργεί ένα άτυπο ανταγωνισμό Δωρεάς, πάνω στην οποία στηρίζουν πολλα αυτές οι κοινότητες). Περίληψη της εισήγησης. Ο Γιώργος Λιερός είναι κτηνίατρος και συγγραφέας

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η εισήγηση του Πέτρου Πετρίδη για τα ομότιμα δίκτυα διαμοιρασμού αρχείων (P2P- όπως τα bitTorrent πχ pirate bay κ.α.) και τις μαζικές κοινότητες παικτών και φαν των online multiplayer games. Όπου ενώ τα πρώτα είναι φύση οριζόντια, εντούτοις πολλές φορές καταλήγουν να κυριαρχούν σε αυτά μορφές κλειστότητας (register, ελιτ εντός τους, κι ο μηχανισμός της αναλογίας που οδηγεί σε καταστάσεις σπάνεις εξαιτίας των περιορισμένων πόρων), κι αντίστροφα στα online games όπου κατά κανόνα ανήκουν σε εταιρίες, με σκληρό κοπιράιτ και αναπτύσσεται ο δημιουργικός καπιταλισμός (παράγεται οικονομική αξία από την ψηφιακή εργασία των παικτών η οποία καρπώνεται από τις εταιρίες), δημιουργούνται διάφορες δυνάμεις (ας το πούμε «ανοιχτότητας») όπου οι χρήστες «καρπώνονται» κοινωνικοποιώντας διάφορες διεργασίες τον κώδικα των εταιριών (πχ πειρατική εξόρυξη δεδομένων – data mining, παιχνίδια παράγωγα των αρχικών επίσημων παιχνιδιών τν εταιριών που φτιάχνουν οι χρήστες, πειρατικοί servers, ‘μαύρη’ πραγματική οικονομία που γεννιέται μέσω των παιχνιδιών κοκ). Εδώ η περίληψη της εισήγησης «δώρο, δωρεάν εργασία και πνευματική ιδιοκτησία: οι περιπτώσεις των ομότιμων δικτύων και των μαζικών διαδικτυακών παιχνιδιών». Ο Πέτρος Πετρίδης είναι διδάκτορας κοινωνικής ανθρωπολογίας στην Πάντειο

Το Σάββατο στην ενδέκατη συνεδρία σχετικά με: «ΚΑΟ, κοινά και χώρος (1): Γειτονιές, ανοικτοί χώροι και αυτοδιαχείριση, κοινές λειτουργίες, τόπος, κοινότητα»
Γιώργος Χατζηνάκος
Αστικά Πειράματα σε Καιρούς Κρίσης: Το Παράδειγμα της ‘Γειτονιάς’ Σβώλου, Θεσσαλονίκη
Πασχάλης Αρβανιτίδης, Φωτεινή Νασιώκα
Αστικοί ανοιχτοί χώροι και αυτοδιαχείριση στην Ελλάδα
Ιορδάνης Στυλίδης
Ένα οικοδομικό τετράγωνο
Γιώργος Γριτζάς, Ειρήνη Τζέκου
Τόπος, κοινότητα και δικτύωση στη συζήτηση για τους εναλλακτικούς οικονομικούς και πολιτικούς χώρους και τις οικονομίες της κοινότητας
Ο Γιώργος Χατζηνάκος (λέκτορας κοινωνιολογίας) παρουσίασε κι έκανε αποτίμηση της συλλογικότητας – εγχείρημα «Γειτονιά της Σβώλου» στην οποία είναι βασικό μέλος κι η οποία ξεκίνησε το 2014 ως ένας συλλογικό γεύμα στο πεζοδρόμιο στην ομώνυμη οδό, στο κέντρο της Θεσ/νικης που συμμετείχαν μερικές δεκάδες άτομα. Από την επιτυχία και τις πολλές θετικές επιδράσεις στη γειτονιά δυνάμωσαν, την επόμενη χρονιά έγινε παρέλαση με συμμετοχή κι άλλων ομάδων της πόλης, εκτός από το δείπνο, για να φτάσει το 2016 σε συμμετοχή 5 χιλιάδων ατόμων. Η επιτυχία του εγχειρήματος πέρα από την εκθετική αύξηση των συμμετεχόντων στο «δείπνο της άνοιξης» και τις παράλληλες εκδηλώσεις, συνίσταται μεταξύ άλλων στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των γειτόνων και στο ότι έχει γίνει σημείο αναφοράς για περισσότερες δράσεις πέρα από το δείπνο, όπως πρόσφατα με το κάλεσμα για το εργαστήρι συμμετοχικού σχεδιασμού για ένα πάρκο τσέπης. Από την άλλη η λογική της ανάθεσης είναι κάτι που παραμένει κυρίαρχο και όσοι συμμετέχουν ενεργά είναι ελάχιστοι, οι νέοι ηλικιακά είναι επίσης λίγοι, ενώ ερωτήματα παραμένουν για την εξέλιξη του εγχειρήματος η σχέση του με το δήμο και φορείς της αγοράς και άλλους φορείς (ερωτήματα που προσεγγίστηκαν από διαφορετικές οπτικές γενικότερα στο συνέδριο)

Η Φωτεινή Νασιώκα (υποψ. διδάκτωρας οικονομολόγος Θεσσαλίας) παρουσίασε την έρευνα για τα εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης σε αστικούς ανοιχτούς χώρους: ένα από τα τυπικά παραδείγματα της «τραγωδίας των κοινών» αποτελούν οι εγκαταλελειμμένες ή ανεκμετάλλευτες εκτάσεις δημόσιας αστικής ή περιαστικής γης, Οι εκτάσεις αυτές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα ζωής των πόλεων, ωστόσο οι παραδοσιακές λύσεις της δημόσιας διαχείρισης ή της ιδιωτικοποίησης αποτυγχάνουν, οι πρώτες λόγω έλλειψης δημόσιων πόρων και οι δεύτερες λόγω χαμηλής επενδυτικής αξίας και ασαφών ή δυσεπίλυτων περιουσιακών δικαιωμάτων. Η δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων πάρκων και αγρών στις εκτάσεις αυτές αποτελεί την αποδοτικότερη ίσως λύση για την διαχείρισή τους και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών προκλήσεων που δέχονται οι σύγχρονες πόλεις. Η μελέτη (στα πλαίσια διδακτορικής διατριβής) μελετά τις βέλτιστες πρακτικές, με μελέτες περίπτωσης συγκεκριμένων εγχειρημάτων: το αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου, η ομάδα Περιαστικών Καλλιεργειών Θεσσαλονίκης (ΠΕΡ.ΚΑ.), οι Αγρόσχολοι Βριλησσού, ο Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός στο Ελληνικό, το Περιβόλι της Νίκαιας,  κ.ά.,
Ο Ιορδάνης Στυλίδης (αναπλ. καθηγητής αρχιτεκτονικής Θεσσαλίας) παρουσίασε μια ιδέα – βιβλίο «το οικοδομικό τετράγωνο», ένα βιβλίο με πολλούς υπότιτλους, που περιέχει ιδέες εφαρμογής των κοινών και της αλληλεγγύης σε ένα οικοδομικό τετράγωνο, ή στα ισοδύναμά του σε μη αστικές περιοχές. Μια απόπειρα* ακριβούς κοστολόγησης του εγχειρήματος και ό,τι απαιτεί: οι κάτοικοι οργανώνονται μέσα από τρεις κύκλους συμμετοχής των 10, 100 και 200 ευρώ (για τις βασικές υποδομές, τη σίτιση και στη μεγάλη εικόνα για κάλυψη ακόμη περισσότερων αναγκών). Το βιβλίο δεν παρουσιάστηκε επαρκώς. η περίληψή του εδώ

Ο Γιώργος Γρίτζας, «ψυχή» του συνεδρίου (επικ. καθηγητής στο χωροταξίας απθ) έκανε μια  κατατοπιστική παρουσίαση του θεωρητικού υπόβαθρου. Η συνομιλία μεταξύ της στρουκτουραλιστικής και μεταστρουκτουραλιστικής θεωρητικής παράδοσης, στα πεδία της ανθρωπολογίας/γεωγραφίας είναι που επηρεάζουν την κουβέντα γύρω από τα κοινά και την ΚΑΟ και τα αναλυτικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται. Σύμφωνα με τη μεν πρώτη, κάθε επιχείρημα «εναλλακτικής» οικονομίας εντός του καπιταλισμού είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Από την άλλοι μεταστρουκτουραλιστές, με κυρίαρχη αναφορά την Gibson-Graham θεωρούν ότι αυτό δεν ισχύει. Δίνουν έμφαση στο «τι είναι δυνατό» κι όχι «τι είναι πιθανό», χωρίς να κάνουν εκ των προτέρων αξιολογήσεις. Έτσι, η έννοια της ελπίδας αποκτά κεντρική σημασία, αφού κάτι που έχει έστω και μικρή κατ’ εκτίμηση πιθανότητα αξίζει να επιδιωχθεί, εφόσον είναι δυνατό να συμβεί. Επίσης, αναφορά στην Judith Butler, που με η επιτελεστικότητα που εισάγει (η επαναλαμβανόμενη πρακτική μέσω της οποίας ο λόγος παράγει τα αποτελέσματα που ονομάζει!) μπορεί να χει ευεργετική επίδραση (εφόσον θεωρήσουμε ότι οι ταυτότητες είναι δυναμικές, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη θεώρηση του Φουκώ). Έγινε αναφορά στην έννοια της κοινότητας, και σε παραδείγματα όπου άνθρωποι εκτός κοινότητας, ενισχύουν τις κοινότητες από τις οποίες προέρχονται. Λαμβάνοντας υπόψη ότι για να συμβεί κάτι, θα πρέπει πρώτα να το επιθυμήσεις (lacan), τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να συγκροτεί σε σώμα κοινότητας κάποιον σήμερα που φεύγει και εργάζεται πχ στο εξωτερικό; Επίσης, αναφορές στα εργαλεία – πολιτικές της έρευνας για τη συγκρότηση των οικονομιών της κοινότητας που εισάγει η Gibson-Graham. Τονίζει τη σημασία της συμμετοχής των ακαδημαϊκών μέσω της έρευνας δράσης στην οικοδόμηση των οικονομιών της κοινότητας. Αξίζει να σημειωθεί ο ισχυρισμός της Gibson-Graham πως ενώ τα εναλλακτικά εγχειρήματα είναι γνωστά από προηγούμενες δεκαετίες, χωρίς όμως να έχουν αποτελέσει τη βάση για έναν κοινωνικό μετασχηματισμό,σήμερα αυτό που πλέον έχει αλλάξει είναι η «η πραγματική και δυνητική σχέση … [των ερευνητών] με ό,τι συμβαίνει “από τα κάτω”». Οι τρεις πολιτικές που προτείνονται είναι (Gibson-Graham, 2006 β: x):
• η πολιτική της γλώσσας, που έχει στόχο την ανάπτυξη ενός πλουσιότερου λόγου για την τοπική οικονομία και την ανάδειξη των ήδη υφιστάμενων ποικίλων οικονομικών δυνατοτήτων.
• η πολιτική του υποκειμένου, που αφορά «την καλλιέργεια του εαυτού μας και των άλλων ως υποκειμένων της μη καπιταλιστικής ανάπτυξης»,
• η πολιτική συλλογικής δράσης, που αφορά «τη συνεργατική εργασία για να δημιουργηθούν εναλλακτικά εγχειρήματα και εναλλακτικοί χώροι». Η πολιτική της συλλογικής δράσης βασίζεται στο ότι προσερχόμαστε κενοί στη συγκρότηση των κοινοτήτων μιας νέας οικονομικής πραγματικότητας. Κι όταν λέμε κενοί, χωρίς εκ των προτέρων έτοιμες απαντήσεις αλλά με σκοπό να απαντηθούν ερωτήματα που συνθέτουν τη νέα πραγματικότητα όπως: Ποιες είναι οι ανάγκες μας και με ποιον τρόπο μπορούμε να τις καλύψουμε; Τι θα κάνουμε με το πλεόνασμα που προκύπτει μετά την κάλυψη των αναγκών μας; Πώς και πού θα το συγκεντρώνουμε και πώς θα το μοιράζουμε ή γενικότερα θα το διαθέτουμε; Ποιους πόρους διαθέτουμε; Πώς θέλουμε να τους καταναλώνουμε; Ποια είναι τα κοινά μας αγαθά; Πώς πρέπει να τα ανανεώνουμε, να τα συντηρούμε και να τα επεκτείνουμε; Τα ερωτήματα αυτά απαντώνται μέσω μιας «δημοκρατικής διαβούλευσης».  Περισσότερα στην περίληψη, αλλά και στο βιβλίο των Γρίτζα – Καβουλάκου που διατίθεται δωρεάν «εναλλακτικοί οικονομικοί και πολιτικοί χώροι»
Ακολούθησε η 12η συνεδρία, σχετικά με: «ΚΑΟ, Κοινά και κοινωνικός μετασχηματισμός (1): Αφηγήσεις, προαπεικόνιση, αξία, εμπόδια και αντιφάσεις»

Γιάννης Ζαϊμάκης
Λόγος περί κρίσης, αυτονομίας και ‘κοινών’ σε αφηγήσεις μελών της αλληλέγγυας οικονομίας
Κώστας Γαλανόπουλος
O συνεργατισμός ως προαπεικόνιση και παράδειγμα. Δυνατότητες για μια μη αυταρχική διαφυγή στις θεωρίες του κοινωνικού μετασχηματισμού
Antonios Broumas
Value Circulation and Value Pooling within and beyond the Commons
Ευάγγελος Παπαδημητρόπουλος
Για τα εμπόδια και τις αντιφάσεις των Κοινών

Ο Γιάννης Ζαϊμάκης (καθηγητής κοινωνιολογίας, Κρήτη) μας μίλησε μεταξύ άλλων για την αμφισημία ανάμεσα στην ιδεολογική καθαρότητα και στη σύγκλιση σε ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες (μαζί με το πρεκαριάτο) προάσπισης των κοινών -αλλά και των δημόσιων αγαθών- ενάντια στις περιφράξεις των κοινών από την αγορά. Επίσης στο αν τα εγχειρήματα και το κίνημα των κοινών θα εντάξει ή αντισταθεί στο «χέρι φιλίας» του ευέλικτου καπιταλισμού και στις αλληλέγγυες πρακτικές και μορφές αυτοοργάνωσης που αυτό προάγει (κι έτσι ενσωματώνει..). Μελέτη κριτικής ανάλυσης λόγου που καταλήγει πως «μολονότι οι πολιτικές των κοινών και της αλληλέγγυας οικονομίας έχουν απώτερο στόχο ευρύτερους κοινωνικούς μετασχηματισμούς, στην πράξη δεν έχουν την ανάπτυξη και το μέγεθος που απαιτείται για να αποτελέσουν, με όρους του De Angelis (2013) ένα ανάχωμα στα αποτελέσματα της κρίσης και να προσφέρουν πραγματικά εναλλακτικές στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Περίληψη εδώ
Ο Κώστας Γαλανόπουλος (υποψ. διδάκτορας πολιτικών επιστημών Πάντειου) αναφέρθηκε στην «αυταρχική αναδίπλωση» και τόνισε πως η συνέπεια «μέσων και σκοπών» είναι απαραίτητη όταν θέλεις να χτίσεις ανταγωνιστικά στην αυταρχική επιβολή και την καθολική ρύθμιση εγχειρήματα. Εγχειρήματα πράξης που να αποτελούν προεικόνιση ενός κοινωνικού μετασχηματισμού. Τα εγχειρήματα αυτά είναι παραδείγματα εξισωτικών αλληλέγγυων πυρήνων (με 3πλη δράση..) ++ μεταστατικών .. ++ Περίληψη
Ο Αντώνης Μπρούμας (διδακτορικός ερευνητής, Westminster, London) παρουσίασε στην αγγλική, αλλά δεν πτοηθήκαμε 🙂 (υπήρξαν κι άλλες εισηγήσεις στην αγγλική και λογικό, παρότι κάποιους μας δυσκόλεψε σημαντικά αυτό το γεγονός).
Η συνεδρία έκλεισε με τον Ευάγγελο Παπαδημητρόπουλο που μας μίλησε σχετικά με τις αντιφάσεις των κοινών.
Η τελευταία συνεδρία που παρακολούθησα (14η) ήταν σχετικά με  «ΚΑΟ, Κοινά και κοινωνικός μετασχηματισμός (2): Στρατηγική, Δυναμική, Ετερότητα, Μετα-καπιταλιστικά οράματα»
Κιουπκιολής Αλέξανδρος
Τα «κοινά» ως πρόταση κοινωνικού μετασχηματισμού: το πολιτικό έλλειμμα και η μετα-ηγεμονική στρατηγική
Θοδωρής Καρυώτης
Μέσα, ενάντια και πέρα από το κράτος και την αγορά: τα κοινά ως μετασχηματιστική δύναμη         Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος
Η ετερότητα των εναλλακτικών ανταλλακτικών δικτύων: Η περίπτωση της Ελλάδας
Λίλα Λεοντίδου
Τα Κοινά και η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία ως προάγγελοι μιας μετα-καπιταλιστικής Γεωγραφίας

ο Αλέξανδρος Κιουπκιολής …. +++
σημαντική η παρουσίαση του Θόδωρου Καρυώτη +++

Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος …++++

Λίλα Λεοντίδου  ….+++

Μέσα από αυτές τις συνεδρίες προβληματισμοί και σημεία αναφοράς που τέθηκαν περισσότερο από μία φορά είναι μεταξύ άλλων:
– το αν τα εγχειρήματα εντός του καπιταλισμού είναι δυνατό να αποσκοπούν στον κοινωνικό μετασχηματισμό κι αν ναι, είναι δυνατό αυτό να είναι αυτοσκοπός τους;
– από την άλλη, το κρίσιμο ερώτημα, το οποίο ανάγεται στις παραδοσιακές μαρξιστικές θεωρήσεις έναντι άλλων σύγχρονων προσεγγίσεων: αν είναι δυνατό εγχειρήματα που προάγουν τα κοινά, το διαμοιρασμό, και τις σχέσεις αλληλεγγύης να λειτουργήσουν εντός του καπιταλισμού χωρίς αργά ή γρήγορα να ενσωματωθούν στις κυρίαρχες αρχές της αγοράς
– σε θεωρητικό επίπεδο οι θεωρητικές παραδόσεις του στρουκτουραλισμού και μετασκρουκτουραλισμού, οι ορισμοί της Elin Ostrom, οι αναφορές στους De Angelis, Gibson-Graham, …
– αξία χρήσης vs αξία …  Είναι δυνατόν το εμπόρευμα (παραγωγή προϊόντων) να αποτελεί κομμάτι των κοινών, και να μην ενσωματώνεται σταδιακά ή άμεσα στον καπιταλισμό;

απόσπασμα από Λιερό:
΄»η ισχυρή, εκτεταμένη και σε μεγάλο ιστορικό βάθος παρουσία της οικογενειακής μικροϊδιοκτησίας στην Ελλάδα αποτέλεσε μια από τις προϋποθέσεις των «Κοινών». Από την άλλη μεριά, η σημερινή «τραγωδία των κοινών» έχει βαρύτατες συνέπειες ως προς την επιβίωση των οικογενειακών μικροϊδιοκτησιών. Πουθενά δεν βρίσκουμε μια καθαρά ατομική ή ολοκληρωτικά κοινοτική ιδιοκτησία. Όμως, στις κοινωνίες με καθεστώς κοινοκτημοσύνης είναι ακριβώς τα αντικείμενα που αποτελούν ατομική «ιδιοκτησία» αυτά που μένουν έξω από τις σχέσεις ανταλλαγής ή μοιράσματος, ή υπεισέρχονται σε αυτές τις σχέσεις με πολλούς περιορισμούς. Αντίθετα, με την επικράτηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας με την έννοια της πλήρους κυριότητας, δηλαδή του δικαιώματος που παρέχει στον δικαιούχο άμεση, απόλυτη και καθολική εξουσία πάνω στο πράγμα, αυτοί οι περιορισμοί αίρονται και ο άνθρωπος μπορεί ελεύθερα να διαθέσει στην αγορά τη γη, το σπίτι, τα εργαλεία του. Ο άνθρωπος πλέον, ως ιδιοκτήτης του εαυτού του, δεν Είναι οι ικανότητές του, Έχει τις ικανότητές του και μπορεί ελεύθερα να τις διαθέτει στην αγορά.
Η πρωταρχική συσσώρευση, με την ίδια κίνηση, αποστερεί τον άνθρωπο τόσο από την κοινοτική όσο και από την οικογενειακή ιδιοκτησία. Σήμερα, στην Ελλάδα, η αλλοτρίωση των κοινών αγαθών αφενός και των οικογενειακών περιουσιών αφετέρου (ιδιωτικοποιήσεις αλλά και πλειστηριασμοί, κατασχέσεις, εξοντωτική φορολόγηση στα όρια της δήμευσης) αποτελούν μέρη της ίδιας διαδικασίας. Ένα πλατύ και με πλειοψηφικά χαρακτηριστικά κίνημα εναντίον των νέων περιφράξεων που έχουν δρομολογηθεί στη χώρα μας, δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από την αναδημιουργία αυτού του δεσμού ανάμεσα στις οικογενειακές μικροϊδιοκτησίες και τα κοινά»
Ανταπόκριση για τη Βιομόνοια: Αλέξανδρος Καρυπίδης
Posted in Κοινωνική οικολογία, Οικοκοινότητες, Οικονομία, Ομότιμα δίκτυα, ανταλλακτική οικονομία | Tagged , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Οφέλη από την αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση

cropped-gnosi.jpg

Οι γονείς των οποίων τα παιδιά κάνουν τη μετάβαση στην αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση παρατηρούν συχνά ότι αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια νέα προσέγγιση στην εκπαίδευση, είναι ένας νέος τρόπος ζωής. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αυτοκατευθυνόμενη μάθηση αντανακλά την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν τη ζωή τους και να ακολουθήσουν τα δικά τους μονοπάτια – να «επιδιώξουν την ευτυχία» με τους δικούς τους τρόπους, εφόσον δεν παρεμβαίνουν στα δικαιώματα των άλλων να κάνουν το ίδιο. Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση μιλά για τη δημιουργία μιας συλλογικής κουλτούρας, στην οποία οι ατομικές ελευθερίες αξιολογούνται και ασκούνται με συνεργειακούς τρόπους που υποστηρίζουν την «ελευθερία και τη δικαιοσύνη για όλους». Βασίζεται στην υπόθεση ότι εμείς, ως άτομα, θα ωφεληθούμε περισσότερο από το μοίρασμα της γνώσης και όχι από την συσσωρευσή της. Είναι μια φιλοσοφία κερδοφόρα. Μερικά από τα σημαντικότερα οφέλη της αυτό-κατευθυνόμενης μάθησης είναι τα εξής:

Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση προάγει τη φυσική ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης, της πρωτοβουλίας, της επιμονής και της ικανοποίησης από τη ζωή. Ενώ δεν ελέγχουμε τελικά τη ζωή μας (εξαιτίας πολλών εξωτερικών παραγόντων που μας επηρεάζουν όλους, συμπεριλαμβανομένων των γονιδίων στις περιβαλλοντικές συνθήκες), είμαστε υπεύθυνοι για τη δική μας ζωή. Είμαστε υπεύθυνοι για να κάνουμε τις επιλογές που βοηθούν να δημιουργήσουμε τα δικά μας μονοπάτια, σίγουρα μόλις ενηλικιωθούμε. Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση αυξάνει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα ενός ατόμου να κάνει καλές, έξυπνες, αυτο-επιβεβαιωτικές επιλογές σε κάθε κρισιμη περίσταση. Όσο περισσότερη εξασκούν οι άνθρωποι τη λήψη των δικών τους αποφάσεων – με την ανάγνωση των δικών τους ιδεών, συναισθημάτων, θέσεων και αναγκών και τη ζύγιση τους με τις διαθέσιμες επιλογές – όταν είναι νέοι, τόσο πιο πιθανό είναι να γίνουν ώριμοι, λογικοί, υγιείς και συμπονετικοί ενήλικες.

Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση μειώνει την πιθανότητα τα παιδιά να υποφέρουν από τα δια βίου τραύματα που συνήθως παράγονται από την καταναγκαστική εκπαίδευση. Αυτό δεν σημαίνει ότι κανένας δεν θα πει ποτέ τίποτα αποθαρρυντικό για αυτούς, να τα αποκαλέσει χαζά ή να τα χαρακτηρίσει ανίκανοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι δεν θα βιώσουν συστημική ενίσχυση τέτοιων αρνητικών μηνυμάτων, όπως η τοποθέτηση σε μια χαμηλότερου επιπέδου ομάδα ανάγνωσης στην πρώτη τάξη, επειδή δεν βρίσκονται στο ίδιο χρονοδιάγραμμα με τους φίλους τους ή να χαρακτηριστούν «νωθρά» ή τεμπέλικα επειδή προτιμούν το δικό τους μονοπάτι σε σχέση με αυτό που διαθέτουν οι σχολικές αρχές. Στο βιβλίο «Πώς αποτυγχάνουν τα παιδιά», ο John Holt έγραψε: «Το σχολείο είναι ένας τόπος όπου τα παιδιά μαθαίνουν να νιώθουν χαζά». Αυτό ισχύει και για πολλούς νέους που τα σχολεία θεωρούν «νικητές» λόγω των υψηλών βαθμών τους. Όπως ο Holt, και αργότερα η Kirsten Olson (στο βιβλίο της «Πληγωμένα από το σχολείο»), έχουν τόσο περίτεχνα περιγραψει, οτι κανένας δεν είναι αδιαπέρατος από τον κρυφό φόβο ότι μπορεί να εκτεθέι ανά πάσα στιγμή ως «αποτυχία» όταν η επιτυχία συνδέεται με αυθαίρετες δοκιμασίες στα μέτρα που επινοήθηκαν από άλλους, όπως συμβαίνει στο σχολείο. Τέτοιες πληγές είναι ισόβιες ποινές . Μπορεί να προσπαθήσουμε να τις θάψουμε κάτω από πολλά χρόνια επιτυχημένων μετα-σχολικών εμπειριών, αλλά δεν εξαφανίζονται. Για πολλούς ανθρώπους, η μάχη για την αντιστάθμιση τέτοιων συναισθημάτων είναι μια συνεχόμενη εξάντληση. Σκεφτείτε πόσο ευτυχέστεροι και πιο επιτυχημένοι θα μπορούσαμε να είμαστε αν δεν έπρεπε να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε τα ανδρείκελα που μας οδήγησαν να φοβόμαστε ότι θα μπορούσαμε να είμαστε ή ότι είμαστε οι διανοητικά ανώτεροι όπως μας χαρακτήρισαν στο σχολείο. Πόσο καλύτεροι ακροατές και μαθητές θα μπορούσαμε να είμαστε αν δεν έπρεπε πάντα να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και να αποδείξουμε τις γνώσεις μας σε άλλους. Πόσο πιο ανοιχτοί και φιλοπερίεργοι θα μπορούσαμε να είμαστε – όπως ήμασταν όταν ήμασταν δύο ετών – αν η αυτοεκτίμησή μας δεν είχε ούτε θυσιαστεί ούτε ψευδώς ενισχυθεί για όλα αυτά τα χρόνια.

Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση παρέχει ευκαιρίες να ακολουθήσουμε ένα πολύ μεγαλύτερο φάσμα ενδιαφερόντων από ό, τι είναι δυνατό σε ένα τυπικό σχολείο με το προκαθορισμένο πρόγραμμα σπουδών, το σταθερό χρονοδιάγραμμα και την αδυναμία να εξυπηρετήσει τις ανάγκες και τα ιδιάιτερα ενδιαφέρονταψ των ατόμων. Ακόμη και τα θέματα που εντάσσονται στο συνηθισμένο σχολικό πρόγραμμα μπορούν να διερευνηθούν σε μεγαλύτερο βάθος, και πιο ουσιαστικά, στην αυτοκατευθυνόμενη μάθηση – όπως η πραγματική ναυπήγηση και η πλεύση ενός σκάφους παρά η απλή ανάγνωση για το πώς το έκαναν άλλοι, ή αποτυπώνοντας το έδαφς και όχι απλώς υπολογίζοντας το εμβαδόν ενός πολυγώνου που παρουσιάζεται σε ένα φύλλο εργασίας. Και αν το σκάφος βυθιστεί, μπορεί κανείς να το επισκευάσει και να μάθει από το λάθος, αντί να το έχει σημειώσει λάθος και να προχωρήσει στο επόμενο «έργο.» Όταν η βάρκα επιπλέει, μπορεί να υπάρχει χρόνος να την πάρετε για μια βόλτα – ακόμη και μακρινή, που ίσως οδηγεί στην εξερεύνηση ενός εντελώς καινούργιου συνόλου ενδιαφερόντων. Όποιοι περιορισμοί υπάρχουν, δεν είναι αποτέλεσμα προκαθορισμένου αναλυτικού προγράμματος σπουδών.

Η αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση ενισχύει τη συνεργασία, εντός και εκτός της οικογένειας. Χωρίς τις επιβαλλόμενες απαιτήσεις ενός σχολικού προγράμματος, οι γονείς και οι νέοι είναι ελεύθεροι να δημιουργούν, να συζητούν, να διαπραγματεύονται, να σχεδιάζουν, να διερευνούν – να κάνουν – αυτό που αποφασίζουν οτι θα εξυπηρετήσει καλύτερα τους στόχους, τις αξίες και τις προσωπικές τους επιθυμίες.

Η εμπειρία έχει δείξει ότι αυτή η προσέγγιση κάνει το αντίθετο από αυτό που οι περισσότεροι σκεπτικιστές φοβούνται. Το αποτέλεσμα είναι νέοι ενήλικες που είναι άνετοι με τον εαυτό τους και βαθιά ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων. Αυτό συχνά αντικατοπτρίζεται στην επιλογή του επαγγέλματος και του τρόπου εργασίας: Επιλέγουν να συνεργαστούν και να ενδυναμώσουν τους άλλους παρά να αναζητήσουν την εξουσία πάνω σε άλλους. Η ευτυχία γεννά περισσότερη ευτυχία, και το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για την αυτοκατευθυντικότητα. Οι άνθρωποι που αισθάνονται υπεύθυνοι για τη ζωή τους είναι πιο πιθανό να υποστηρίξουν την αυτοκατευθυντικότητα σε άλλους και να δεχθούν τις ευθύνες της ιδιότητας του μέλους στην ανθρώπινη οικογένεια.

Μτφ. από την Αγγλική : Βιομόνοια   Πηγή: http://alternativestoschool.com/articles/democratic-schools/

Posted in Παιδεία, αυτοκατευθυνόμενη μάθηση | Tagged , , , | Σχολιάστε

Πρόγραμμα και περιλήψεις 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου ΚΟΙΝΑ-ΚΑΟ

Πηγή: Πρόγραμμα και περιλήψεις 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου ΚΟΙΝΑ-ΚΑΟ

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Τo σύστημα τροφίμων και γεωργίας της Ευρώπης είναι προβληματικό

Image result for agroecologyΚαταστρέφει το κλίμα και το περιβάλλον, αφανίζει την άγρια φύση, βλάπτει τη δημόσια υγεία και ζημιώνει τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς και τις αγροτικές κοινότητες.

Και η βασική κινητήρια δύναμη πίσω από όλα αυτά είναι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) -μια από τις παλαιότερες, ισχυρότερες, πιο πολυσυζητημένες και πιο δαπανηρές πολιτικές της ΕΕ.

Ας το διορθώσουμε! Κάνε τη φωνή σου να ακουστεί στη συζήτηση για το μέλλον της γεωργίας!

Διαβάστε λεπτομέρειες εδώ

Posted in Γεωργία, Διατροφή, Κοινωνική οικολογία, Περιβάλλον | Σχολιάστε

Μανιφέστο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

«Αναγνώριση της αξίας των απόψεων και εμπειριών των ίδιων των παιδιών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να συμμετέχουν ουσιαστικά σε όλες τις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους.» #άρθρο12 και έμπρακτη εφαρμογή του στη χώρα μας, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Θέλουμε να δούμε #συνεργατικά , αληθινά #δημοκρατικά_σχολεία και ισότιμη συμμετοχή σε συμβούλια, σχολείου , γειτονιάς, κοινότητας. Δικαίωμα στην έκφραση για τις εκπαιδευτικές μεθόδους και ανάπτυξη της UNICEF πρωτοβουλίας Child Friendly Cities (Πόλεις φιλικές στα παιδιά) στη χώρα μας. UNICEF Greece Παιδαγωγική Ομάδα «Το Σκασιαρχείο»

Posted in Παιδεία | Tagged | Σχολιάστε

Ακαδημία Άνοιξης-Spring Academy

17457376_1086307464807316_1913206255762547501_n

(Scroll down for English)
————-
https://www.casa-lucia-corfu.com/el/activities/academy-spring

Ελευθερία, αυτάρκεια, αυτοδιάθεση, αυτοδιαχείριση, συνεργασία, αλληλεγγύη, συντροφικότητα, χειραφέτηση, δημοκρατία…

Μεγάλες, όμορφες, σημαντικές λέξεις…

Κατά πόσον άραγε είναι βίωμα μας; Πόσο αν είμαστε κάτω των 18 και πόσο αν είμαστε άνω;

Κατά πόσον είναι ανοιχτή η συλλογική μνήμη στο δικαίωμα για αυτό-οργάνωση ειδικά όταν αυτό που μας προσφέρεται παραβαίνει την ελευθερία της συνείδησης; Δικαίωμα και καθήκον ξεχασμένο κατά πολύ ως προς τους εαυτούς μας, ως προς τα παιδιά μας, τα εγγόνια, τους παππούδες και τις προγιαγιάδες μας…

Σας καλούμε σε μια ανοιχτή, δια-ηλικιακή και διεπιστημονική κοινότητα για να γευτούμε το δικαίωμα της αυτόνομης επιλογής σε ευρεία θέματα βίου.
Θα βασιστούμε στη δημοκρατική συνέλευση χωρίς ηλικιακές διακρίσεις με πρότυπο την οριζόντια αυτό-διαχείριση και την εγγύηση του απαράβατου της ελευθερίας συνείδησης. Θα αξιοποιήσουμε διάφορες τεχνικές επικοινωνίας και λήψης αποφάσεων καθώς και παλιές μεθόδους διάφορων πολιτισμών.

Προτείνουμε τη συν-δράση πέρα από διαχωριστικές γραμμές πολιτιστικές, οικονομικές, ακαδημαϊκές, γεωγραφικές, κοινωνικές, ηλικίας, σωματικές και νοητικές για την προώθηση του δικαιώματος «της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας ως προς όλες τις εκφάνσεις που την συνθέτουν.» (άρθρο 5 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος)
Επιθυμούμε διεθνές δίκτυο συνεργασίας με ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες, εκπαιδευτικούς, ερευνητές, επιστήμονες, παιδιά και νέους, θεραπευτές, καλλιεργητές, ακτιβιστές, γιατρούς, ακροβάτες, συγγραφείς, ιδρύματα, σχολεία, ινστιτούτα, εργαστήρια, θέατρα, συλλογικότητες, θεραπευτικά προγράμματα, βοηθούς μητρότητας κ.α.

Η Ακαδημία ενδείκνυται για ανθρώπους κάθε ηλικίας και εθνικότητας και θα χαρούμε σαφώς πολύ να έχουμε μαζί μας άτομα και οικογένειες που ακολουθούν ‘εναλλακτικούς’ τρόπους ζωής: νομάδες, worldschoolers (οικουμενική εκπαίδευση), unschoolers (αποσχολειοποίηση), homeschoolers (κατ’οίκον εκπαίδευση) και άλλες προσεγγίσεις.

Υποστηρίζουμε την εξέλιξη της τέχνης του ευ ζην πέρα από κοινωνικές απαιτήσεις επιτυχίας και χωρίς έτοιμες απαντήσεις προσφέροντας εργαλεία για αναζήτηση απαντήσεων, επιτρέποντας την εξερεύνηση με οδηγό την περιέργεια, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία. Επιτρέποντας εκρήξεις κατανόησης και προώθηση της έμπνευσης.

Θεωρούμε σοφό να προσεγγιστεί ολιστικά το θέμα.

Προτείνουμε μια 5ήμερη Ακαδημία Άνοιξης, μια μη-κερδοσκοπική συνεύρεση με αρχικούς σκοπούς:

-το βίωμα της θεωρίας της ελευθερίας συνείδησης, της οριζόντιας διαχείρισης με πλήρη ένταξη των ανηλίκων σε όλες τις διαδικασίες και το ανοιχτό μοίρασμα γνώσης και δεξιοτήτων.

-τη συνύπαρξη και συνεργασία ατόμων και φορέων που είναι συνήθως διασκορπισμένα/οι ή και διαχωρισμένα/οι.

-τη θεσμοθέτηση και λειτουργία δομών, προσβάσιμες σε όλες τις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες, για την προώθηση και προστασία του δικαιώματος επιλογής, της διαφορετικότητας και της αυτοδιάθεσης όσον αφορά όλες τις ηλικίες.

Από εκεί και πέρα σκοπός της Ακαδημίας είναι η εξέλιξη στους τομείς της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, της υγείας, της καλλιτεχνικής και επιστημονικής δράσης και έρευνας, της κατοικίας και κινητικότητας, της παραγωγής ενέργειας και τροφής, της καινοτόμας οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης και πρόνοιας, της προστασίας του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος.

Η Ακαδημία θα διεξαχθεί στην Casa Lucia.
Η Casa Lucia από το 1980 υποστηρίζει και στεγάζει εναλλακτικές εκπαιδευτικές, καλλιτεχνικές και θεραπευτικές δομές για όλες τις ηλικίες, μόνιμες και σταθερές, προσωρινές και κινητές, αποτελώντας έτσι ένα ζωντανό παράδειγμα υλοποίησης των σκοπών της Ακαδημίας.

Προσκαλούμε άτομα και συλλογικότητες εντός και εκτός Ελλάδας να συνδιαμορφώσουμε τη δομή της Ακαδημίας.
Ενθαρρύνεται η πραγματοποίηση δράσεων με εισηγητές όλων των ηλικιών σε διάφορες γλώσσες υποστηρίζοντας τη συνθήκη της πολυγλωσσίας.

Στους συντελεστές θα διατεθεί διαμονή και φαγητό.
Οι συμμετέχοντας θα συνεισφέρουν κλιμακωτά.
Η παραμονή για όλη τη διάρκεια της Ακαδημίας είναι ιδανική αλλά και η επί μέρους συμμετοχή είναι θεμιτή. Για όσους θα διαμείνουν στην Casa Lucia προτείνουμε την άφιξή σας στις 17/4 και την αναχώρηση σας στις 23 έτσι ώστε το 5ήμερο να είναι ολόκληρο στη διάθεσή μας. Φυσικά όσοι επιθυμούν να μείνουν παραπάνω μπορούν.
Υπάρχουν διάφορες μορφές διαμονής: τα σπίτια, κατασκήνωση σε δικιά σας σκηνή ή σε μια από τις μεγάλες/κοινές που θα διαθέσουμε.

Το πρόγραμμα θα εξελίσσεται σταδιακά καθώς καταθέτονται προτάσεις και θα συνεχίσει να εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της Ακαδημίας μέσα από καθημερινά Συμβούλια.

Τα Συμβούλια θα χρησιμοποιηθούν ως βασικό εργαλείο οργάνωσης και πριν την εκκίνηση της Ακαδημίας και κατά τη διάρκεια.

Εδώ μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα το οποίο εξελίσσεται διαρκώς
https://www.casa-lucia-corfu.com/el/component/content/article/92

Επικοινωνήστε μαζί μας για κατάθεση πρότασης, για να δηλώσετε συμμετοχή ή για οποιαδήποτε απορία.

Ζητάμε την οικονομική βοήθειά σας μέσω αυτής της καμπάνιας.

https://coopfunding.net/el/campaigns/ακαδημία-άνοιξης/

Γιατί ζητάμε οικονομική στήριξη;

Για την κάλυψη των εξόδων της Ακαδημίας και προκειμένου να είναι προσβάσιμη σε όλους ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα. Χρειαζόμαστε αυτή την υποστήριξη, προκειμένου να καλυφτούν τα έξοδα των εισηγητών (μεταφορά, φαγητό, διαμονή και υλικά) και προκειμένου να εφαρμοστεί κλιμακωτή συνεισφορά για τους συμμετέχοντες, καθώς και μη χρηματική συνεισφορά όπου αυτό είναι απαραίτητο.
Και η παραμικρή συμβολή μας είναι απολύτως απαραίτητη και θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα. Θα μας υποστηρίξετε όχι μόνο σε αυτή την Ακαδημία, αλλά και σε ό, τι γεννηθεί από αυτήν.
——————————
https://www.casa-lucia-corfu.com/en/activities/academy-spring

Freedom, sovereignty, self-determination, self-management, cooperation, solidarity, companionship, empowerment, democracy

Big, beautiful, important words …

To what extent are they our experience? To what extent if you’re under 18 and to what if you are over?

To what extent is our collective memory open to the right to self-organization, especially when what is offered violates our freedom of conscience? A much forgotten right and duty towards ourselves, our children, grandchildren, grandfathers and our great-grandmothers…

We invite you to an open, cross-age and interdisciplinary community to taste the right to self-determination in a wide range of life issues.

We will implement democratic assembly without age discrimination based on horizontal self-management and assuring the inviolability of freedom of conscience. We will use various communication and decision-making techniques and old methods from different cultures.

We propose co-action beyond dividing lines; cultural, academic, geographical, social, age, physical and mental for the promotion of everyone’s right to «… develop their personality freely in all aspects that compose it.» (Article 5 paragraph 1 of the Greek Constitution)
We wish for international cooperation with academics, artists, teachers, writers, scientists, midwives and birth assistants, children and young people, activists, acrobats, foundations, research centers, schools, institutes, laboratories, theaters, collectives, therapy programs etc.

The Academy is suitable for people of any age and nationality and we would be very happy to have people and families who follow ‘alternative’ lifestyles with us: nomads, worldschoolers, unschoolers, homeschoolers and other approaches.

We promote the art of well being beyond social requirements of success not giving ready answers but tools to look for answers allowing discovery driven by curiosity, creativity and imagination. Allowing understanding to explode and drive inspiration.

We consider it wise to approach these issues holistically.

We propose a 5-day Spring Academy, a non-profit meeting with the following primary purposes:
• to experience the theory of freedom of conscience, horizontal management with complete integration of minors in all processes and open sharing of knowledge and skills.
• for people and organizations that are usually dispersed and/or separated to coexist and cooperate
• the establishment and operation of structures, accessible to all social and economic groups, to promote and protect the right to choose, to differ and tο self-direct for all ages.

From there on the Academy aims to support evolution in the fields of education and vocational training, health, artistic and scientific activity and research, housing and mobility, energy and food production, innovative economic and social organization, the protection of the natural and urban environment.

The Academy is taking place at Casa Lucia.
Since 1980 Casa Lucia supports and accommodates alternative educational, artistic and therapeutic programs for all ages, permanent and stable, temporary and mobile, making it a living example of implementation of the Academy’s objectives.

We invite individuals and collectives from Greece and abroad to help shape the structure of the Academy.
We encourage all ages to act as facilitators and in various languages, cultivating multilingualism.

Facilitators will be accommodated and fed and.
Participants will contribute according to a sliding scale.
Staying for the whole duration of the Academy is ideal but partial participation is also possible. For those staying at Casa Lucia we recommend you arrive on the 17th and depart on the 23rd so that the entire 5-day period is at our disposal. Of course those who wish to stay longer can do so.
There are various forms of accommodation: in the cottages, camping in your own tent or in one of the large common tents we will provide.

The program will gradually evolve as proposals are made and will continue to evolve during the Academy through daily assemblies.
Assemblies will be used as a key tool for organization during and before the Academy.

Here you can see the program which is constantly evolving
https://www.casa-lucia-corfu.com/en/component/content/article/93

Contact us to make a proposal, to register or if you have any questions.

We request your financial support through this fundraising campaign.
https://coopfunding.net/en/campaigns/spring-academy/

Why are we asking for financial support?

In order to cover expenses and in order to keep the Academy open to everyone who wishes to attend according to their financial ability. We require this support in order to cover facilitators’ expenses (travel, food, accommodation and materials) and in order to be able to apply a sliding scale contribution policy for participants including non monetary exchange where this is necessary.
Even the tiniest contribution is very much needed and will be greatly appreciated. You will be supporting us not only in this Academy but in everything that will be born from it.

Posted in Παιδεία | Σχολιάστε

Για τα δημοκρατικά σχολεία και την προοπτική τους στην Ελλάδα

 Το ακόλουθο κείμενο «Δημοκρατικά Σχολεία»  παρουσιάστηκε από τον Δημήτρη Λάγιο
στα πλαίσια της συζήτησης για την αλλαγή στην παιδεία,  στο φόρουμ που διοργάνωσαν οι ηλιόσποροι, το 2015
Aside | Posted on by | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Η ελληνική προϊστορία της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης: Δελμούζος, Κουντουράς και η προοδευτική παιδαγωγική κίνηση του μεσοπολέμου

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣΤι σχέση μπορεί να έχει η δημοκρατία, ιδιαίτερα εντός του σχολείου, με την προστασία του περιβάλλοντος και την περιβαλλοντική εκπαίδευση; Θα προσπαθήσω να αναφερθώ περιληπτικά εδώ σε κάποιες διαπιστώσεις που έχω κάνει αναλυτικότερα αλλού (Μπλιώνης 2009, Μπλιώνης 2012).

Πηγή: Η ελληνική προϊστορία της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης: Δελμούζος, Κουντουράς και η προοδευτική παιδαγωγική κίνηση του μεσοπολέμου

Posted in Αταξινόμητα | Tagged , , , , , , , , | Σχολιάστε

Εκδήλωση: Worldschooling (η οικουμενική εκπαίδευση): Παιδεία στα ανθρώπινα μέτρα – Εξωσχολισμός και φυσική μάθηση

lainie-miro(scroll down for English)

Το “σχολείο” του δρόμου και η οικουμενική εκπαίδευση

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017, 18.00-21.00,

Impact Hub Athens, Καραΐσκάκη 28, Αθήνα

Είναι η εκπαίδευση δεδομένη ή μια δυναμική διαδικασία που διαρκεί σε όλη μας τη ζωή; Ποια είναι τα προσόντα και οι ιδιαίτερες ποιότητες που ευνοούνται από μια τέτοια φυσική και ολιστική προσέγγιση της μάθησης;

Με ποιο τρόπο μαθαίνουν καλύτερα τα παιδιά; Είναι η αυτοκατευθυνόμενη, μη-παρεμβατική, αυτοκινούμενη και ελεύθερη μαθησιακή διαδικασία ένας εφικτός τρόπος να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα του κόσμου; Πως επηρεάζεται αυτή η διαδικασία από την σύγχρονη προηγμένη τεχνολογία;

Είναι το ταξίδι και η περιπλάνηση μια πρόσφορη μέθοδος ανακάλυψης και εξερεύνησης του κόσμου μας και κατάκτησης της γνώσης μέσω του βιώματος; Τι ρόλο παίζει η επαφή με την φύση σε όλη την μαθησιακή διαδικασία;

Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στην έννοια του unschooling (εξωσχολισμού); Μπορεί να υπάρχει εκπαίδευση δίχως τα σχολεία; μπορεί να υπάρξει ουσιαστική μάθηση μέσα στο σχολείο; Είναι δυνατή η φυσιολογική ανάπτυξη και εξέλιξη του ανθρώπου, εκτός αναλυτικών προγραμμάτων, δεδομένης ύλης και αξιολόγησης;

Σε όλα αυτά και ακόμη περισσότερα καλούμαστε να συζητήσουμε με αφορμή αυτήν την ομιλία.

“Worldschooling” σημαίνει μαθαίνω από και εντός της οικουμένης. Δίνει αξία στην πραγματική ζωή, στις διαφορετικές εμπειρίες που αποτελούν πρόκληση για τις απόψεις μας, διευρύνει την προοπτική μας και μας εμπλουτίζει ως ανθρώπους. Είναι μια εκπαίδευση που εκτιμά το βίωμα πάνω απ’ όλα.Είναι μια διαδικασία που δίνει προτεραιότητα στην παιδεία της εξέλιξης, της παγκόσμιας γνώσης και σε θέματα όπως η κοινωνική δικαιοσύνη, το περιβάλλον, η φτώχεια και η ανάπτυξη. Είναι ένας τρόπος θέασης του κόσμου που προκαλεί συχνά τους παγιωμένους τρόπους μάθησης που είναι ευρωκεντρικοί, εγωκεντρικοί, εκπορευόμενοι από τη λευκή φυλή και στιγματισμένοι από την αποικιοκρατία.

Το θέμα είναι, επίσης, πως σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους και προτεραιότητες στο worldschooling εξαρτάται από το πού στον κόσμο συμβαίνει, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά

ομιλητές: Lainie Liberti και Miro Siegel

Διοργάνωση:
Βιομόνοια
Ηλιόσποροι
μπλογκ “Δημοκρατικά Σχολεία”

Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ μέσω Facebook.

lainie-miro-english-1

Event:

Worldschooling – Unschooling and natural learning

Roadschooling and self-directed education

Sunday, January 15, 2017, 18.00-21.00,

Impact Hub Athens, Karaiskaki 28 Athens

«Worldschooling» means learning from and within the world. It values real life, the different experiences that are challenging our views, broaden our perspective and enrich us as people. It is an education that values experience above all.

What is meant by the concept of unschooling? Is educating possible without schools? Is school a place for substantial learning? Can normal growth and development of humans, happen out of the context that needs given curricula and evaluation?

Speakers: Lainie Liberti , Miro Siegel

Organisers:
Biomonia, https://biomonia.wordpress.com/
Iliospori, http://iliosporoi.net/
«Democratic schools” blog , http://democraticschoolsgr.blogspot.gr/

Posted in Οικοκοινότητες, Παιδεία | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Συνέντευξη παρέα με τον Ευάγγελο Βλαχάκη

This gallery contains 5 photos.

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Πηγή Παιδείας:
Ο πολυπράγμων Ευάγγελος Βλαχάκης με οδηγό την ελεύθερη έκφραση και την αγάπη του για τα παιδιά  μάς μιλά για το φυσικό τρόπο μάθησης διαμέσου του άμεσου βιώματος, του διαλόγου και του παιχνιδιού, αυτό που λέμε με δύο λέξεις  εναλλακτική εκπαίδευση.…

Βαθμολογία:

Gallery | Σχολιάστε