Ευρώτας: η υλοποίηση μιας προσχεδιασμένης καταστροφής

«Το έγγραφο προέβλεπε ότι «σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια των εκσκαφών αποκαλυφθούν αρχαία, οι εργασίες να διακοπούν αμέσως και να ακολουθήσει ανασκαφική διερεύνηση».

Ε, λοιπόν, φέτος, σε αυτήν την εκσκαφή που αναφέραμε πως έγινε δυτικά του Ευρώτα, ανακαλύφθηκαν αρχαία, αλλά οι εργασίες κάθε άλλο παρά σταμάτησαν. Οι εργολάβοι της Περιφέρειας, συνέχισαν απτόητοι τη δουλειά τους, και ξεκίνησαν πάνω από τα ευρήματα την κατασκευή του τσιμεντένιου τέρατος, η οποία συνεχίστηκε επί πολλές εβδομάδες, μέχρι να ολοκληρωθεί.

Σήμερα, ακριβώς δίπλα στον τσιμεντένιο «πύργο», μπορεί κανείς να δει, μισοσκεπασμένα, ίχνη σημαντικών οικοδομημάτων (θεμέλια τοίχων, και σειρές από βάσεις πεσών). Ίχνη που γλίτωσαν, προς το παρόν, περιμένοντας μέχρι να καταστραφούν κι αυτά ή να θαφτούν οριστικά. Το θέμα δεν είναι μόνο αυτές οι συγκεκριμένες αρχαιότητες, που βρίσκονταν ή βρίσκονται σε αυτό το σημείο»

ο Ευρώτας

1. 1 Εκεί που μέχρι πρόσφατα ήταν το παρόχθιο δάσος του Ευρώτα

davdavdav812dav

Θλίψη· αλλά και αηδία· και οργή.

Η αρχαία Σπάρτη συνδέθηκε με τον μύθο της ατείχιστης πόλης. Η Περιφέρεια Πελοποννήσου αποφάσισε όμως ότι η σύγχρονη πόλη που έχει πάρει το όνομα της αρχαίας δεν μπορεί να είναι ατείχιστη, ότι έχει ανάγκη από ένα τσιμεντένιο «σινικό τείχος» που θα υποδέχεται τους  επισκέπτες (βλ. εδώσχετικά με τη μελέτη).

Αποφάσισε ότι ο ποταμός Ευρώτας, το περιβάλλον του, οι όχθες του δεν έχουν καμία αξία· ότι το τοπίο της Σπάρτης δεν έχει καμία αξία· ότι τα αρχαιολογικά τεκμήρια που αιώνες κρύβονται στο έδαφός της δεν έχουν καμία αξία· ότι το μόνο που έχει αξία είναι το πόσα κυβικά μέτρα μπετόν θα πέσουν, πόσα εκατομμύρια θα αποκομίσουν οι εργολάβοι και οι σχετιζόμενοι με αυτούς.

Εδώ και μερικά χρόνια μερικοί άνθρωποι προσπαθήσαμε, με κάθε διαθέσιμο νόμιμο μέσο, να αποτρέψουμε αυτό το έγκλημα. Αλλά μάταια. Τα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 871 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Για το σχολικό κήπο

Παιδαγωγική Ομάδα "Το Σκασιαρχείο"

Κοινωνικά Κινήματα, Παιδαγωγική και Κοινότητα /Δουλεύοντας συνεργατικά με τα παιδιά στο σχολικό κήπο

Χαράλαμπος Μπαλτάς

Η δημιουργία μιας συνεργατικής τάξης Freinet στο σχολείο θέτει διάφορα προτάγματα. Οι μετασχηματισμοί αφορούν τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς και την κοινότητα. Το σχολείο εισάγει δημόσια νοήματα που αντλούνται από τον ιδιωτικό και δημόσιο κόσμο των οικογενειών των παιδιών, τα επεξεργάζεται και τα επιστρέφει στην κοινότητα με διάφορες μορφές. Αυτό είναι και το τρίπτυχό μας στην παιδαγωγική Freinet και στην ομάδα μας, το «Σκασιαρχείο»: τάξη – αυλή – κοινότητα. Τα κοινωνικά κινήματα (σπόροι, λαχανόκηποι, χωρίς μεσάζοντες, ποδήλατα, δημόσιοι χώροι, κοινά) σ’ αυτή την προβληματική προηγούνται και προμηθεύουν τα δημόσια νοήματα. Επίσης η πολιτική όπως ο σχεδιασμός για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας ή η περαιτέρω καπιταλιστικοποίηση των σχέσεων παραγωγής σ’ ένα πλαίσιο κοσμοπολιτισμού.

Το σχολείο βρίσκεται σε μια δίνη να αναπαράγει, να μετασχηματίζει ή να συγκροτεί την κατασκευή της παιδικής ηλικίας. Οι αλλαγές σ’ αυτήν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.003 επιπλέον λέξεις

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Γιατί τα παιδιά διαμαρτύρονται για το σχολείο: Μια εξελικτική αναντιστοιχία.

Τα σχολεία μας δρουν ενάντια στα ένστικτα των παιδιών και όχι μαζί τους.

Άρθρο του Peter Gray, καθηγητή εξελικτικής ψυχολογίας και ερευνητή του Boston College. Συγγραφέα του βιβλίου Free to Learn.

Πινακίδα σχολεία

Είναι το μήνυμα σε αυτή την πινακίδα αστείο ή τραγικά ειρωνικό;

Τα περισσότερα παιδιά στην κοινωνία μας διαμαρτύρονται για το σχολείο. Σας λέω κάτι νέο;
Διαμαρτύρονται με πολλούς τρόπους – υποκρινόμενα ασθένεια, σέρνοντας τα πόδια τους το πρωί, κάνοντας το λιγότερο που μπορούν για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου και παραβιάζοντας τους σχολικούς κανόνες όταν μπορούν να ξεφύγουν από αυτό. Ακόμη και εκείνα που παίρνουν υψηλούς βαθμούς στο σχολείο απολαμβάνουν μια μορφή διαμαρτυρίας μέσω της έκφρασης ενός κυνισμού, μερικές φορές κάνοντας ζαβολιές, δικαιολογώντας τις λέγοντας ότι όλα είναι απλά άχρηστα επιτεύγματα για να περάσουμε τις τάξεις ούτως ή άλλως
Για ποιο λόγο όμως όλη αυτή η διαμαρτυρία; Η εκπαίδευση είναι καλή, σωστά; Τα παιδιά πρέπει να εκπαιδεύονται για να τα καταφέρουν στην κοινωνία. Η κοινωνία αναλαμβάνει ένα τεράστιο κόστος και πολυπλοκότητα για να προσφέρει εκπαίδευση – για κάθε παιδί (είτε το θέλουν είτε όχι). Είναι αυτά τα παιδιά απλά κακομαθημένα και αγνώμονα ; Αν ναι, τότε εσείς και εγώ – και βασικά όλοι οι άλλοι που έχουν παρακολουθήσει ποτέ το σχολείο από τη στιγμή που έγινε υποχρεωτικό, ήταν επίσης κακομαθημένα έντομα. Όλοι μας παραπονιόμασταν. Στην πραγματικότητα, πίσω στις μέρες που τα σχολεία έγιναν υποχρεωτικά για πρώτη φορά, τα παιδιά διαμαρτύρονταν περισσότερο από ό, τι έκαναν τώρα, αν και υπήρχαν πολύ λιγότερα. Έπρεπε να χτυπηθούν με ραβδάκια σημύδας για να τα κάνουν να μένουν στο σχολείο και να κάνουν ό, τι τους υπαγόρευαν οι δάσκαλοι.

Στο τελευταίο μου δοκίμιο, χρησιμοποίησα την έννοια της εξελικτικής αναντιστοιχίας για να εξηγήσω γιατί τα μωρά και τα μικρά παιδιά παραπονούνται για να πάνε στο κρεβάτι και μόνο, στο σκοτάδι, τη νύχτα. Ο όρος αναφέρεται στην έλλειψη συνοχής μεταξύ των περιβαλλοντικών συνθηκών σήμερα και εκείνων που υπήρχαν κατά τη διάρκεια των εξελικτικών προγόνων μας. Για τουλάχιστον το 99 τοις εκατό της ιστορίας μας ως ανθρώπινα όντα, είμασταν όλοι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες. Οι ανθρωπολόγοι έχουν επισημάνει ότι ο τρόπος ζωής κυνηγών-τροφοσυλλεκτών είναι ο μόνος σταθερός τρόπος ζωής που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα. Από την αρχή της γεωργίας, μόλις πριν από 10.000 χρόνια, έχουμε εμπλακεί σε μια όλο και πιο ραγδαία δίνη πολιτισμικής αλλαγής. Από βιολογική άποψη, είμαστε ακόμη τροφοσυλλέκτες- κυνηγοί, κάνοντας ό, τι καλύτερο μπορούμε για να αντιμετωπίσουμε τις συνθήκες διαβίωσης που υπάρχουν σήμερα. Στο τελευταίο μου δοκίμιο, επεσήμανα ότι τα βρέφη και τα μικρά παιδιά παραπονιούνται για το να πάνε στο κρεβάτι απλώς και μόνο επειδή στις εποχές των κυνηγών τρφοσυλλεκτώνη αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε θάνατο. Τα τέρατα κάτω από το κρεβάτι ήταν πραγματικά. Ήταν τσακάλια, τίγρεις και άλλα αρπακτικά το βράδυ, αναζητώντας μεζεδάκια όταν δεν υπήρχε προστασία από τους ενήλικες. Τα ένστικτα και οι φόβοι που έχουν εξελιχθεί όταν είμαστε κυνηγοί-συλλέκτες δεν έχουν αλλάξει.

Τώρα θέλω να εφαρμόσω την έννοια της εξελικτικής αναντιστοιχίας στο πρόβλημα της εκπαίδευσης.

Όπως επεσήμανα σε ένα από τα πρώτα δοκίμια αυτού του ιστολογίου, τα μέσα με τα οποία τα παιδιά εκπαιδεύονταν σε πολιτισμούς κυνηγών-τροφοσυλλεκτών ήταν το αντίθετο από αυτό που προσπαθούμε σήμερα να εκπαιδεύουμε τα παιδιά στα σχολεία μας. Μία από τις πιο αγαπημένες αξίες όλων των κοινοτήτων τροφοσυλλεκτών-κυνηγών που έχουν μελετηθεί ποτέ από τους ανθρωπολόγους είναι η ελευθερία. Οι κυνηγοί τροφοσυλλέκτες πίστευαν ότι ήταν λάθος να αναγκάσουν κάποιον να κάνει κάτι που δεν θέλει να κάνει ο άνθρωπος – και θεωρούσαν τα παιδιά ανθρώπους. Σπάνια έκαναν άμεσες προτάσεις, γιατί αυτό μπορεί να ακούγεται σαν εξαναγκασμός. Πίστευαν ότι οι άνθρωποι, με δική τους πρωτοβουλία, θα μάθουν να συνεισφέρουν στην ευημερία της κοινότητας, επειδή θα δουν τη σοφία της πράξης και θα βιώνουν τη χαρά που απορέειε από αυτήν. Για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, αυτή ήταν η οργανωτική αρχή της ανθρώπινης κοινωνίας. [1] Το κυνήγι και η τροφοσυλλογικός βίος απαιτούσε μεγάλη προσωπική πρωτοβουλία και δημιουργικότητα και απαιτούσε την εμπιστοσύνη, ότι οι άνθρωποι θα μοιράζονταν και δούλευαν επειδή το επιθυμούσαν. Οι άνθρωποι αυτοί φάνηκε να το καταλαβαίνουν – και φάνηκε να αντιλαμβάνονται ότι τα παιδιά θα μπορούσαν να μεγαλώσουν για να είναι ελεύθεροι, έμπιστοι, συνεργατικοί, δημιουργικοί ενήλικες εάν τους επιτρεπόταν η ελευθερία καθ ‘όλη τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, στο πλαίσιο της ηθικής κοινότητας και των προτύπων που αυτή παρείχε.

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης αυτής περιόδου των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, τα παιδιά ήταν ελεύθερα να παίζουν και να εξερευνούν όλη μέρα, καθημερινά και έτσι να εκπαιδεύονται. Η εκπαίδευση ήταν πάντα αυτοκατευθυνόμενη. Στην πραγματικότητα, ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά είναι τόσο παιχνιδιάρικα, περίεργα και κοινωνικά είναι ότι αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από τις ικανότητες των παιδιών να εκπαιδεύονται. Αυτά τα «παιδαριώδη» γνωρίσματα προωθήθηκαν και διαμορφώθηκαν με μια φυσική επιλογή μόνο για να εξυπηρετήσουν την εκπαιδευτική λειτουργία, εντός του πλαισίου ελευθερίας των παιδιών.

Έτσι, όταν αναγκάζουμε τα παιδιά να κάθονται στα καρεκλάκια τους για να ακούσουν έναν δάσκαλο και να κάνουν ακριβώς αυτά που τους λένε, κάθε οστό στο σώμα τους, και κάθε νευρώνας και μυς, αντιστέκεται. Το σώμα τους, τους λέει: «Αυτό είναι λάθος, πρέπει να ελέγξω τις δικές μου ενέργειες, πρέπει να παίξω με δεξιότητες που μου φαίνονται σημαντικές, πρέπει να εξερευνήσω τα ερωτήματα που μου προκαλούν περιέργεια, όχι εκείνα που μου με κάνουν να βαριέμαι, πρέπει να δώσω προσοχή σε αυτό που κάνουν οι άνθρωποι στον πραγματικό κόσμο, όχι σε αυτό που ο δάσκαλος αυτός, που δεν φαίνεται να είναι μέρος του κόσμου έξω από το σχολείο, μου λέει οτι πρέπει να κάνω, αν δεν κάνω αυτά τα πράγματα δεν θα καταφέρω μεγαλώνοντας να να είμαι ένας ικανός, αξιοπρεπής άνθρωπος ». Στις εποχές των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, ένα παιδί που δεν αισθάνθηκε τόσο έντονα το κίνητρο να πάρει τη ζωή του και την εκπαίδευσή του στα χέρια του, θα είχε μεγαλώσει ως απροσάρμοστο.

Έτσι λοιπόν, τα παιδιά μας έχουν ένστικτα που τα ωθούν να εκπαιδεύσουν τον εαυτό τους μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι τους, την εξερεύνηση και την κοινωνικοποίηση. Αλλά έχουμε σχολεία που επιμένουν να προκαλούν την παραίτηση από αυτήν την ελευθερία και να κάνουν ό, τι τους υπαγορεύεται. Τα σχολεία ποτέ δεν δούλεψαν καλά και ακόμη και θεωρητικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν καλά, επειδή πάντα φέρνουν το σχολείο ενάντια στο παιδί και ως εκ τούτου προκαλούν αντίσταση.

Τι θα κάνουμε για αυτή την εξελικτική αναντιστοιχία;

Μου φαίνεται ότι έχουμε δύο επιλογές. Μπορούμε να συνεχίσουμε να σκοντάφτουμε με το καταναγκαστικό μας σύστημα υποχρεωτικής φοίτησης και να συνεχίσουμε να καταπολεμούμε τα ένστικτα των παιδιών μας, χρησιμοποιώντας φαρμακευτικές αγωγές ή οτιδήποτε άλλο κρίνεται απαραίτητο για να περιορίσουμε τις κραυγές τους για ελευθερία. Ή μπορούμε να υιοθετήσουμε αυτό που για την πλειοψηφία των ανθρώπων σήμερα μοιάζει με μια ριζοσπαστική, ακόμη και τρελή προσέγγιση της εκπαίδευσης, αλλά που για τους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες φαινόταν σαν κοινή λογική. Αυτή η ριζοσπαστική προσέγγιση είναι να αφήσουμε τα παιδιά μας να εκπαιδεύονται, ενώ παράλληλα παρέχουμε τις προϋποθέσεις που το καθιστούν δυνατό.

Η ιδέα ότι τα παιδιά μπορούν να κατευθύνουν τη δική τους εκπαίδευση και να το κάνουν καλά, φαίνεται παράλογη στους περισσότερους ανθρώπους σήμερα. Είμαστε τόσο πεπεισμένοι για την ιδέα ότι η εκπαίδευση απαιτεί κατεύθυνση από πάνω προς τα κάτω και εξαναγκασμό. Όμως, για εκείνους/εκείνες που είναι πρόθυμοι/πρόθυμες να το εξετάσουν, τα στοιχεία είναι συντριπτικά στο ότι η προσέγγιση των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών στην εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει όμορφα στην κοινωνία μας σήμερα. Έχω περιγράψει αυτά τα στοιχεία σε προηγούμενα δοκίμια (βλ., για παράδειγμα, αυτό). Μπορούμε να χτίσουμε μορφωτικά κέντρα ελεύθερης μάθησης -όπως πχ το Sudbury Valley School– που παρέχουν στα παιδιά τα μέσα που χρειάζονται για να εκπαιδεύσουν τους εαυτούς τους. Οι βασικοί πόροι περιλαμβάνουν την πρόσβαση σε πολλά παιδιά μικτής ηλικίας για να παίξουν, πρόσβαση στα εργαλεία που είναι ζωτικής σημασίας για τον πολιτισμό μας και πρόσβαση σε φροντίδα ενηλίκων – όλα μέσα στο πλαίσιο μιας ηθικής κοινότητας που ενσωματώνει τις υψηλότερες αξίες της κοινωνίας μας. Εκπληκτικό, όπως μπορεί να ακούγεται, αυτό μπορεί να γίνει με πολύ λιγότερες δαπάνες και προβλήματα από αυτό που εξάγεται από το σημερινό σύστημα καταναγκαστικής σχολικής φοίτησης. Και αυτό το είδος θεσμού (μορφωτικά κέντρα ελεύθερης μάθησης) – σε αντίθεση με τα κανονικά μας σχολεία – είναι γεμάτο με ενθουσιασμό και τη χαρά της ικανοποίησης.

 

Πηγή άρθρου : Psychology Today

Μετάφραση στα ελληνικά: Βιομόνοια

Posted in Παιδεία, αυτοκατευθυνόμενη μάθηση | Tagged , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Η αυτορρύθμιση ως απάντηση στην πειθαρχία

Λόλα να ένα ΜΗ με Λ ησμ Ο νει | Παιδαγωγικοί αναστοχασμοί ενάντια στη λήθη

Η παιδαγωγική σχέση, η σχέση δηλαδή που αναπτύσσεται ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή χαρακτηρίζεται από μια βασική αντίφαση. Ενώ αρχικά είναι μια σχέση η οποία προϋποθέτει την ανισότητα ανάμεσα στα δύο μέρη της, οπότε και δημιουργεί μια εξάρτηση, θέτει ως σκοπότην ανεξαρτησία. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι δομείται για να αρθεί. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός και να μην καταλήξει ως σχέση να αναπαράγει εξαρτημένα άτομα, υψίστης σημασίας αποτελούν οι αποφάσεις και οι επιλογές του δασκάλου. Τα ζητήματα που προκύπτουν σε αυτό το σημείο είναι βέβαια ποικίλα. Εμείς θα επικεντρωθούμε στο θέμα της πειθαρχίας του μαθητή και θα διερευνήσουμε τον τρόπο που ο δάσκαλος μπορεί να απαντήσει σε αυτό το ζήτημα.

Αρχικά, να αναφέρουμε κάποιους από τους λόγους που δημιουργούν ανισότητα στη σχέση δασκάλου μαθητή. Ο δάσκαλος διαθέτει ειδίκευση και μπορεί να επιδείξει μεθοδικότητα κατά το παιδαγωγικό έργο. Είναι αυτός που…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.259 επιπλέον λέξεις

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Δημοκρατικής Παιδείας EUDEC 2018 | 1-7 Αυγούστου 2018, Κρήτη

Λόλα να ένα ΜΗ με Λ ησμ Ο νει | Παιδαγωγικοί αναστοχασμοί ενάντια στη λήθη

Το Πανευρωπαϊκό Συνέδριο για τη Δημοκρατική Παιδεία διεξάγεται εδώ και 10 χρόνια. Φέτος είναι η πρώτη φορά που θα πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα. Στο πολιτιστικό κάμπινγκ του χωριού Αστρίτσι, στο Ηράκλειο της Κρήτης, θα συναντηθούν 1-7 Αυγούστου άνθρωποι από διάφορα μέρη, άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες και αναφορές αλλά με κοινό ενδιαφέρον για τη δημοκρατική παιδεία. Οι στόχοι του συνεδρίου διαβάζουμε ότι είναι:

Να Συσπειρώσει όλα τα εγχειρήματα εναλλακτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.
Να Ανοίξει τον διάλογο για τα δικαιώματα των παιδιών σε σχέση με την εκπαίδευση.
Να Συνδέσει την παιδεία με την κοινωνική οργάνωση και τη δυνατότητα ανάδυσης προτάγματος κοινωνικής χειραφέτησης.
Να Συνεισφέρει στη διάχυση των δημοκρατικών αξιών και τον επαναπροσδιορισμό του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Να Δικτυώσει υπερεθνικά και υπερταξικά.
Να Δημιουργήσει ανοιχτές εκπαιδευτικές δομές προσβάσιμες στις μειονότητες, μέσω συνεργατικών εγχειρημάτων.
Να Αποτελέσει εργαλείο εξεύρεσης πόρων για τη δημιουργία μακροχρόνιου προγράμματος για την εισαγωγή δημοκρατικών μεθόδων στα δημόσια σχολεία…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 326 επιπλέον λέξεις

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

 ΤΟ «ΣΚΑΣΙΑΡΧΕΙΟ» ΣΤΑ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΣΧΟΛΕΙΑ»

via  ΤΟ «ΣΚΑΣΙΑΡΧΕΙΟ» ΣΤΑ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΣΧΟΛΕΙΑ»

Γνωμικό | Posted on by | Σχολιάστε

Με το «Σκασιαρχείο» στο «Μικρό Δένδρο»

Παιδαγωγική Ομάδα "Το Σκασιαρχείο"

IMG_2674

Στο πλαίσιο του B-Fest την Κυριακή 27/5/2018 στην Καλών Τεχνών στην Αθήνα,  μέλη του Σκασιαρχείου είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση που έγινε από τις συνοδούς-παιδαγωγούς και ένα γονέα για το Μικρό Δέντρο που θα γίνει δάσος (http://alliotikosxoleio.espivblogs.net/), το αυτοοργανωμένο παιδαγωγικό εγχείρημα στην περιοχή Κρυονερίου Θεσσαλονίκης.

Ξεκίνησε τη λειτουργία του από το 2014, με βάση τις αξίες της ελευθεριακής εκπαίδευσης και της βιωματικής μάθησης, σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις, την επαφή με το ελευθεριακό σχολείο του Alicante, στην Ισπανία. Εκκινώντας από το σεβασμό στην ατομικότητα του κάθε παιδιού, στους προσωπικούς του ρυθμούς, στις ανάγκες και τις επιθυμίες του, πρωταρχικό ρόλο παίζουν η συνέλευση (παιδιών, γονέων, παιδαγωγών-συνοδών), οι κύκλοι αυτομόρφωσης (προϊόν των οποίων είναι οι μπροσούρες, με ουσιαστικό παιδαγωγικό αναστοχασμό) και η ενεργητική ακρόαση στη σχολική καθημερινότητα. Οι αναφορές στην παιδαγωγική Freinet ήταν διαρκείς και η έκδοση που έχει γίνει από το παιδαγωγικό εγχείρημα για το κίνημα  Freinet είναι πολύ σημαντική.

IMG_2683

Οι συλλογικές δράσεις, η κοινότητα, το…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 97 επιπλέον λέξεις

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Διευρύνοντας τη δημοκρατία και τη συμμετοχή στη σχολική κοινότητα

Anna ' s Pappa blog

communicationskills_1440149047Πώς θα γίνει το σχολείο (και η κοινωνία) «βιώσιμο» και θα αντιστραφεί η
«αποξένωση», η «απώλεια νοήματος» και η «ανομία» που κυριαρχούν
γύρω μας;
(….) Μόνο αν διαθέσουμε χρόνο και βρούμε τρόπο να θέσουμε σε διάλογο
και διαβούλευση την αδιαφορία, το άγχος ή την απελπισία, την οργή των
παιδιών και των εφήβων […]
Ντίνα Σχίζα, 1ο Συμπόσιο για το Αειφόρο Σχολείο

Απαραίτητη προϋπόθεση για τον μετασχηματισμό του σχολείου σε αειφόρο είναι η διαμόρφωση:
συνεργατικής κουλτούρας στο σχολείο
κουλτούρας σχεδιασμού και εκτέλεσης σχεδίων δράσης για τη βελτίωση του σχολείου.
Ωστόσο, οι δύο αυτές απαραίτητες προϋποθέσεις διαπιστώνεται ότι απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό από το ελληνικό σχολείο. Οι ελλείψεις αυτές έχουν ως αποτέλεσμα οι δράσεις να μη διαχέονται σε όλο το σχολείο και να μην έχουν διάρκεια. Για παράδειγμα για ένα χρόνο το σχολείο «τρέχει» ένα πρόγραμμα για την ανακύκλωση ή για τον σχολικό κήπο ή για την εξοικονόμηση ενέργειας και τον επόμενο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 149 επιπλέον λέξεις

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Το ετήσιο συνέδριο της EUDEC (Ευρωπαϊκή Κοινότητα για τη Δημοκρατική Παιδεία) στην Κρήτη (1-7 Αυγούστου)

EUDEC_greece_Poster_slogan-001.jpgΓια πρωτη φορα στα χρονικα της νεότερης ελληνικής ιστοριας (στον 21ο αιωνα) θα συναντηθουν σε μεγάλη κλιμακα, εκπαιδευτικοί , γονεις μαζι με τα ίδια τα παιδια , σε κοινο χωρο και χρονο, για να συζητησουν , να διαλεχθουν ελευθερα και ισοτιμα για τα ζητηματα που τους αφορουν , προσδοκώντας μια αναγεννητική παιδεία με επικεντρο τη δημοκρατική συμμετοχή και την ειρηνική συνύπαρξη, με σεβασμό στα δικαιωματα οπως εχουν εκφραστει σε ολες αυτες τις ομορφες διακηρυξεις που μας εμπνεουν , αλλα δυστυχως δεν τηρουνται…
Eμπιστευόμαστε την ευτυχη συγκυρια της συνευρεσης τοσων φωτεινων πνευματων απο ανθρωπους με κοινες ανησυχιες, για να ελπιζουμε πως θα ανοιξει τουλαχιστον ο δημοσιος διαλογος για τη σχεση παιδείας,κοινωνικοποιησης της εκπαίδευσης και δικαιωματων του παιδιου.

Η ανακοίνωση από EUDEC Greece : Το φετινό συνέδριο της Ευρωπαικής Κοινότητας για τη Δημοκρατική Παιδεία θα λάβει χώρα στο φιλόξενο χωριό Αστρίτσι της Κρήτης 1-7 Αυγούστου! Οι ομιλίες, τα εργαστήρια, τα παιχνίδια και οι εγκάρδιες συζητήσεις της κοινότητας θα πλαισιώνονται από ένα παραδοσιακό ελληνικό σκηνικό σπάνιας φυσικής ομορφιάς.

Πηγή

Posted in Παιδεία, αυτοκατευθυνόμενη μάθηση | Tagged , , , , , , | Σχολιάστε

Η Πυξίδα του Εαυτού Μου

via Σχολικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα κοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής με τη μέθοδο της επίγνωσης σε δημοτικά σχολεία στην Αθήνα

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε